Onze kattenwereld...!

Na vijf jaren nog steeds verliefd!!

2010-08-30T14:49:00.000-07:00

lekker banken samen !

snurrrk!

2010-07-31T13:02:00.000-07:00

Niet echt lady-like :)

Past nie....!

2010-07-20T20:59:00.000-07:00

Hoezo past dit niet, dit doosje is geschapen voor mij...

jeu

2010-07-12T18:40:00.000-07:00

Jeujjj, ik heb het heus niet slecht, lig hier lekker op het bankje buiten, releks....

2010-07-08T15:19:00.000-07:00

Ik voel me lekker, lig hier zo heerlijk in de schaduw, het is heerlijk warm, het is juli. Onder de Hosta, Chief op de achter me, niet te vertrouwen dus... Maareh ik geef er niets om vandaag, life is wonderful !

speelspul!

2010-03-27T12:22:00.000-07:00

Ik heb me toch een enorm leuk speelding gehad van Marjolein en Ries. Jahh, je weet wel, Joep, mijn vriendinnetje woont bij hen in Nijkerk. Een pluche box waar ik allerlei gekleurde ballen uit kan halen. Nou, doet dat mutsenbaasje van mij daar allerlei ander dingetjes bij, muisjes met veertjes enzo maar daartrap ik niet in. Ik wil alleen deze rode....van de liefde!

hej meissie!

2010-01-16T11:01:00.000-08:00

Zit ik lekker een beetje naar buiten te turen, heerlijk in het zonnetje, hoor ik ineens.."Hejj meissie, wa' bende gij een lekker ding zeg, bende nog vrijgezel offeh hedde al unne vrijer? "

Nou ja zeg, hoor nou wat hij zegt, die jongen hangt altijd op straat en durft zo tegen mij te spreken.. wat zou hij willen?

Potdorie...

2010-01-10T11:19:00.000-08:00

Zephe.. wegwezen daar, je bevindt je op ons territorium. Kijken mag, maar de schutting is wel de grens. Mrrrauw, grrrr.... Potdorie waar is het vrouwtje nou, ze moet die gast wegjagen!!!

zzzz...

2009-11-14T14:36:00.000-08:00

Vrouwtje ... gooi de jaloezieën eens omhoog, ik wil lekker banken...lekker vensterbanken en ik heb daarvoor ruimte nodig, veel ruimte...zucht.. heerlijk die zon!

Pfff snel kapot dat speelgoed!

2009-09-04T08:03:00.000-07:00

Wil ik spelen met die kleine.. tenminste ik dacht dat hij dat ook wilde. Wij rennen achter elkaar aan. Ik meer achter hem dan hij achter mij maar goed... Chiefmansje deed ook mee maar ik zei nog : "nee je speelt vals, da's twee tegen één, da's geen eerlijke strijd. Dat doen we met Roos ook niet!" Het is of ikke tegen Roos, of Chief tegen Roos maar nóóóóit allebei tegelijk. Nou Chiefje taaide af, haha en ik verder spelen. Tikkie jij bent 'em muisje. Oef mijn nagel in zijn vachtje. Effe lospeuteren met mijn tanden. Hups rennen dan muis, ik ben 'm nog wel een keer. Nou toen wilde hij ineens al niet meer.. flauw hoor. Ik ga hem maar troosten en likte zijn vachtje, net als ik bij Chief en Roos doe, lekker over de oortjes en in zijn nekje. Hij bleef wel lekker stil liggen en ik dacht nog: "dat vindt ie fijn". Wil hij ineens niet meer spelen, zo dood als een pier..pff saai hoor!

Prachtweer

2009-08-23T01:06:00.000-07:00

Wat is er nu beter voor een kat dan zon, een klein briesje en niets hoeven te doen, lui zijn. Nadat ik mijn buik vol heb gegeten natuurlijk. Mijn favoriete plek, als deze niet is ingepikt door La Roza of Chiefmans, onder de Hosta. Vrouwtje moet volgend jaar maar eens zorgen dat de slakken er niet zo'n gatenkaas van maken. Wat een zaligheid...de tuin als een flinke kattenbak naast me, kattenkruid in de buurt, bakje water en wat zoemende bijtjes...

Hij doet het niet meer..

2009-08-22T10:00:00.000-07:00

Nah, denk ik vandaag dat ik een nieuw vriendje heb om mee te spelen, wilt hij gewoon niet meer. We hebben eerst fijn achter elkaar aan gerend...nou ja, ik achter hem aan en nu stopt hij al. We deden tikkertje en ik kon hem steeds gemakkelijk aantikken. Flauw hoor. "hé joh, kom op spelen!"..

Flora is weer hier...

2009-08-16T00:31:00.000-07:00

Hiep hoera, Flora is weer hier aan het logeren. Ik ben zo dol op haar, ik zou wel de hele dag naar haar willen kijken. Ze is zo leuk, snel en grappig.. Ze maakt leuke piepgeluidjes...jaha, ik versta dat heus wel. Ze vertelt steeds spannende verhalen en ik tegen haar. De kooi staat helaas wat hoog maar dat geeft niet. Ik kruip wel even de hoogte in dan kunnen we elkaar goed aankijken en goed communiceren. Jammer dat ze niet bij ons mag komen wonen. Van het vrouwtje mag het wel maar de buurmeisjes kunnen Flora niet missen.

Hé Flora...spelen?

2009-08-15T00:53:00.000-07:00

Ze houdt van me.

2009-07-27T10:41:00.000-07:00

Helaas heb ik het niet gered. Ze zag wel dat ik gisteravond niet lekker was. Vanochtend had ik nog steeds niets gegeten en gedronken. Dat baarde haar wel zorgen. Ik had wel wat van die maisdingetjes op en op een hooitje gekauwd maar dat zag ze natuurlijk niet. Ze heeft vandaag maar tot half twaalf gewerkt, speciaal voor mij, om bij mij te zijn. Ze is er ziek van dat ik ziek ben. Ze is voor me langs de dierenarts gegaan en heeft verteld hoe de stand van zaken was. Niet best dus. Dikke oren, dik kontje, dik neusje en vooral dikke oogjes. Ik moet dus gaan slapen. Da's niet erg. Ik voel me niet al te best en ik word niet meer beter. Maar ik voel me vandaag nog wel lekker hoor, nog fijn genoeg om 's middags heerlijk over het gras te rollen en wat Weegbree, brokjes en hooi te eten. Verse voorraad aangeleverd dus dat was fijn. Ging het nog regenen ook. We hebben heerlijk geknuffeld op de bank, ik werd heerlijk geaaid en heb zoals gewoonlijk weer heel veel kusjes gehad. Het zal wel rood zijn van de lippenstift op mijn hoofd. Eenmaal in mijn kooitje had ik het toch een beetje benauwd af en toe. Ik poetste en voelde aan mijn neusje. Dat benauwde zal wel komen door die dikke opgezette neus.
Om kwart over 4 gingen we op weg naar de dierenarts. Wat heeft ze gesnotterd... ze heeft nog dikkere ogen nu, dan dat ik heb. Ik heb haar maar steeds likjes gegeven om haar te troosten. De dierenartsmevrouw snapte dat wel, die wist dat ik dat deed omdat ik haar zo lief vind omdat ze zo goed voor me heeft gezorgd. Dat ik blij ben dat ik niet verder ziek hoef te zijn, het is goed zo. Ik mocht eerst rustig gaan slapen en we hebben saampjes rustig afscheid genomen. Ze heeft wel honderd keer gezegd dat ze van me houdt. Nou, dat hoeft ze niet te zeggen, dat weet ik zo wel!!
liefs Floris

Zondag begon beroerd.

2009-07-26T08:37:00.000-07:00

Vanochtend ging het slecht, ik leek wel een doodziek vogeltje. Ze kreeg er tranen van in haar ogen en ik kon wel voelen dat ze het niet meer zag zitten. Ik ben gewoon moe en natuurlijk zie ik er niet uit met al die bulten, korsten en kale plekken. Toen mocht ik lekker buiten in de zon. Eerst even wat extra voeding en vocht. Daarna mocht ik het gras op. Ik heb wat sprongen gemaakt en heb lekker languit op het gras gelegen om te laten zien dat ik me heus niet zo rot voel als dat ik eruit zie... Ik ben in het hooi gedoken, heb onder de pot gelegen en aan de Weegbree geknabbeld. Ik ben wel vijf uur lang buiten geweest, wat heerlijk. Ze hebben ook wat schaduwplekjes gemaakt want ik mag natuurlijk niet in de felle zon. Ze heeft beloofd dat ik morgen weer heel de middag buiten mag. Mits de zon schijnt natuurlijk.

Nou maar eens zien hoe ik het doe zonder de antibiotica want die is op. Jammer, want dat vond ik best lekker. Gatsamme als ik nu maar niet ga snotteren , een infectie krijg of dat soort van ongein. Mijn baas gaat morgen de dierenartsmeneer bellen.

Dit ben ik....

2009-07-25T11:44:00.000-07:00

Ik ben best wel ziek vandaag. Ik heb een rare zieke bui vandaag. Denk maar niet dat ik iets doe. Ik ben best wel ziek en ook best moe. Lekker liggen op het gras. Alsof er heel niets gaande was. De zon die schijnt speciaal voor mij dat maakt me toch een beetje blij. Ik knabbel wat hier, knabbel wat daar. Mijn ogen zijn dik, mijn oren voelen raar. Mijn vacht valt uit, mijn jas is slecht maar alles komt vast weer goed terecht. Al ben ik ziek, toch ben ik blij want zij is hier en past op mij. En alles wat ik anders moet. Gaat vandaag niet door, net goed.
Floris

Floris aan de Weegbree

2009-07-25T11:35:00.000-07:00

Zaterdag. Vandaag een week ziek !

2009-07-25T11:21:00.000-07:00

Tja, hoe voel ik me vandaag? Mijn oren voelen zwaar. Als ik ermee schud voelt het raar. Het vrouwtje zegt al dat ze dik zijn. Zo voelt het dus ook. Ik lijk wel doof, zo ver zitten ze dicht. Ook wel weer fijn want verderop in de buurt zijn ze met een drilboor aan de gang. Ik voel de herrie wel maar hoor het haast niet. Verder heb ik vandaag weer braaf mijn antibiotica op, mijn pijnstiller ook maar dat groene spinaziespul laat ik gewoon uit mijn bekkie lopen hoor. Bah, wat is dat smerig. Doe mij maar dat anijsspul of die worteltjespuree.

Vandaag mocht ik weer heerlijk in de tuin. Ik heb wat onder de pot gelegen. Daar stond de zon op dus dat was lekker warm. Ik lag heerlijk beschut uit de wind. Ik heb een fraaie pot met Weegbree gekregen in mijn ren. het vrouwtje weet dat ik daar heel dol op ben.

Groet van ridder Floris

2009-07-24T09:19:00.001-07:00

Het is vandaag vrijdag. Het wordt een weekend van erop of eronder denk ik. Mijn oogleden zijn weer iets dikker geworden. Ik zag het vrouwtje wel schrikken daarstraks, ze dacht dat ik vuile oogjes had. Gelukkig viel het mee. Verder valt mijn haar een beetje uit. Ik heb wat kale plekjes waar de korsten zaten van mijn wondjes. Mooi voor joker maar het zal wel goedkomen. Ik mocht even op het gras maar het waaide hard dus moest ik weer naar binnen. Ik heb mijn antibiotica, Primperan en pijnstiller alweer op. Beetje vezels en ik heb een paar bakjes met klavers gehad. Heeft ze geknipt voor me. Lief hoor. Nou hier komt dan ook een foto van mijn dikke ogen. Deze foto is van gisteren. Vandaag zijn er geen foto's gemaakt. Ze heeft mijn hok schoongemaakt dus ze had geen tijd voor de foto's. Nou ja, morgen weer. Ik heb vernomen van het baasje dat het morgen lekker weer wordt. Dat wordt dan heerlijk in het gras liggen. Ik weet zeker dat ze thuisblijven voor mij zodat ik naar buiten kan. Dat is genieten hoor. Lekker liggen tussen de klavers, beetje hooi erbij. Geweldig zou dat zijn, dus zon...kom op!

Floris, toch Myxomatose?

2009-07-21T15:30:00.000-07:00

Moest ik weer mee naar de dierenarts maandagavond. Druk dat het was. na een uur waren we eindelijk aan de beurt. Nou ja, ik dan. De dierenarts vond het nog geen echte myxomatose. Ik had wel dikke oogjes maar ze waren mooi schoon en mijn neusje, mond en anus (ahum) waren niet opgezet. Ik krijg dus nog een antibioticakuur ( Bactrimel ) en een pijnstiller mee. Als het erger wordt en de ellende zet door dan moet ik gaan slapen. Het vrouwtje heeft me te verstaan gegeven dat ik moet vechten want ik ben een leukerd zegt ze en ik moet nog heel lang bij haar en Peter blijven wonen. Nou dat ga ik dan maar doen hè. Goed eten en beter worden. Ik ben het wel van plan. En zij zijn het ook van plan mij beter te maken. Gaf ze me bijna een overdosis pijnstilling. Pff gelukkig had ik er geen last van maar nu moet ze weer op pad voor nieuwe.

Ze is wel heel dol op me hoor, ze knuffelt me zoveel! Zie mij hier op dinsdag in de tuin. Ik heb die dag trouwens prima gegeten en de woensdag ging ook erg goed. Ik had geluk met het mooie weer, dan mag ik op het gras. Het Myxomatosevirus gloort erg goed met koud weer. Ik moet het dus steeds lekker warm hebben en mag nu dus binnen slapen. Ik heb vandaag weer honderd kusjes van haar gehad geloof ik.

Nee toch!

2009-07-19T10:14:00.000-07:00

Nou ja, wat krijgen we nu. Ik krijg dikke oogleden. Ik hoor het vrouwtje al brommen en mompelen. Het zal toch niet waar zijn, ik ben toch niet ziek? Tja ik eet wat minder en ben een beetje rustig. Ja, noem het een beetje moe, een beetje slaperig. Ik hoef vanaf vrijdag geen medicatie meer. Ik ben heerlijk van de antibiotica en Primperan af. En nu dit? Ze loopt steeds naar binnen en gaat dan zoeken op internet. Ze denkt aan Myxomatose. Wat the hell is dat nu weer? Ach weet je, ik ga in het zonnetje liggen en ik laat het maar over me heen komen. Honger heb ik niet zo en ik doezel een beetje.

mijn wondjes

2009-07-16T10:10:00.000-07:00

Even een foto van mij op het gras. Op mijn rug zie je een van mijn wondjes....komt wel goed hoor, ik genees snel zegt ze. de korstjes laten al wat los. Vanaf vandaag heet ik officieel Floris. Ik ben een mannetjes konijn, een jonge nog zegt de dierenarts en ik weeg 1.5kg.

Een nieuw hok en ik mag ook op het gras.

2009-07-15T10:06:00.000-07:00

Even in het kort. Ik neem braaf mijn antibiotica, al vind ik dat wel vies. Ik neem ook braaf mijn Primperan en het voer. Ik knoei mezelf vreselijk onder. Echt netjes gaan ze niet met me om tijdens het voeren maar lekker is het wel. Ik mag nu ook elke dag even op het gras. Ik krijg dan ook wat Weegbree en paardebloemblad. Ik lig heerlijk in de zon...wie doet me nog wat!

Poetsen

2009-07-13T15:00:00.000-07:00

Nou ik zal mijn vachtje heus wel weer op orde krijgen. Het ziet er nu misschien niet zo fraai uit maar het gaat weer goed komen.

Een dag later...

2009-07-12T11:00:00.000-07:00

Ik moest mee naar de dierenarts. Ze vertrouwde het niet helemaal zei ze. Die wondjes, die vlooien, ik at niet al te best. Nou ja, dat vertel ik zo. Maar weet je, ze heeft meteen een hok voor me geregeld. Ik heb maar één nachtje in een boodschappenkrat hoeven te slapen. Ze had stro en hooi geregeld bij de buurvrouw. Snel bij Appie wat brokjes gehaald. Ik voelde me heerlijk voldaan. Wist zij veel, ik was gewoon moe, ik wilde graag slapen, gewoon rust. Alle vlooien waren al zo'n beetje van me af en ik lag lekker warm in dat kratje...Maar de volgende dag kwam er al een heuse kooi. Met nachthok. Geweldig vond ik dat. Stro en hooi erin, een flesje om uit te drinken...maar goed...

De dierenartsmevrouw, Hilde heet ze, zei dat ze maar meteen met me moest komen. dat deed ze ook. Ik kreeg jandorie wel 4 spuitjes. Antibiotica, iets voor de darmwerking, iets voor de eetlust en nog iets...( weet ik niet meer ). Verder werd ik in de poeder gezet, wat een rotzooi zeg. Stofwolken tegen de vlooien. Nu moet ik dagelijks mijn antibiotica en Primperan ( 4 x daags ) dat is voor de darmen. Ze gaan me dwangvoeren, dat lijkt erg maar ik vind het meevallen. Ik moet dan op schoot en met een spuitje geven ze me het allerheerlijkste voer wat er is, mjam. het smaakt een beetje anijsachtig. Nou ja. laat maar komen ik neem het wel.

Stomme mensen..

2009-07-11T18:41:00.000-07:00

Ben ik nou zo gek? Wie laat mij nou zomaar los in de wilde wijde wereld. Ik kan me toch niet helemaal zelf redden, ik heb dat nooit geleerd. Jeetje, zit ik hier bij de vuilnisbak, helemaal onder de vlooien. Wat moet ik nou, alles doet zeer. Ik dacht nog toen ze me hier neer hadden gezet dat ik leuke vriendjes zag. Nou mooi niet, die gingen mij gewoon bijten. Kijk nu, hoe ik eruit zie. Hele vacht kapot, honderden vlooien en dorst...

Gelukkig heeft ze me gezien. Zij...op de fiets. Ze heeft me in haar vest gewikkeld. Ik schaamde me hoor toen ze me oppakte en er zoveel vlooien op haar jasje sprongen. Ze zei meteen dat ze het niet erg vond en dat ze me hoe dan ook mee zou nemen om voor me te zorgen. Pff, gelukkig maar. Ik kan weer met een gerust hart gaan slapen. Straks gaat ze me eerst ontdoen van alle vlooien, nou ja...er zijn ergere dingen!

Zuske en Bommeltje - van Els en Leo uit Den Haag

2009-01-14T09:38:00.000-08:00

Best friends ever

Ik ben hierboven...

2008-10-11T11:10:00.000-07:00

Van een wollige wolk weten we dat ik het niet gered heb, bedankt voor zoveel vriendschap, ik zal jullie missen.

Voor Els een fijne plek om naar toe te gaan als haar verdriet te groot is.

Een dikke kus van smoefel Broertje

♥ 22-10-1998 - † 11-10-2008

Snuf het konijn

2008-10-11T08:21:00.000-07:00

wat een druktemaker, die springerd die hier aan het logeren is. Het heeft heel de tuin tot zijn beschikking. Toe maar hoor, lekker rennen, springen, knabbelen aan de verse blaadjes. Nou ja, wacht maar meneer de knagerd, straks moet je weer in je hok...wie het laatst lacht.....

Piet op een ander krukje...

2008-10-11T08:07:00.000-07:00

Een kanarie vangen, daar moeten we toch wel een engelengeduld voor hebben. Als kat zijnde hebben we dat ook wel, we kunnen eindeloos wachten en staren tot onze prooi zich veilig waant en zich in onze richting gaat begeven...maarrrr ik denk niet dat dat ooit gaat gebeuren en daar worden Roos en ik erg moe van ...pff.

Piet komt logeren

2008-10-10T08:40:00.000-07:00

Gisteren zijn Piet en Snufje hiernaartoe gekomen. Snufje is een konijntje, hij zit buiten in een kooitje. Piet is een lekker vogeltje. Die hier binnen staat, in een kooitje. Ik heb daar mijn oog op laten vallen en ik wil hem....hebben....opeten.

Of dat gaat lukken ..that's the question. Het vrouwtje is steeds in de buurt om mij vermanend toe te spreken. Soms is ze het beu en zet ze me buiten. Nu ben ik eens rustig aan het bekijken hoe ik door die tralies heen kan komen. Ik heb het al met mijn pootje geprobeerd maar die is te dik. Ik moet ook opletten dat Piet niet te veel fladdert want dat trekt weer de aandacht van het vrouwtje en dan word ik weggestuurd. Ik ga eens rustig op een plannetje broeden. Lekker liggend in het zonnetje...ik kom er wel op, het schiet me vast nog wel te binnen...

Onze lieve vriend Broertje is ziek..

2008-10-08T10:26:00.000-07:00

Onze lieve vriend Broertje is ziek. Ineens kan hij zijn achterpootjes niet meer gebruiken, ze slepen gewoon achter hem aan. Wat kan het zijn, een beknelling, een stolseltje die de boel stagneert? Zijn pootjes voelen wat koud aan. Van de dierenarts moet hij asperines nemen, dat kan een eventueel stolsel oplossen. Bijna elke dag gaat Broertje met Els en Leo naar een dierenarts. Niemand kon echt zeggen wat het was wat Broer heeft. Nu, uiteindelijk is er een echo van zijn hartje gemaakt. Dat viel ook nog niet mee om dat te kunnen laten doen. Dit hebben ze gedaan omdat hij toch ook wat benauwd leek. De uitslag is HCM.

Broertje moet spuitjes krijgen om het stolseltje op te lossen. Hopelijk gaat dat lukken. Verder heeft hij plastabletjes, die mag hij hebben om de benauwdheid tegen te gaan, mocht hij daar weer wat meer last van krijgen. Verder doen Els en Leo oefeningen met hem zodat zijn spieren in zijn pootjes een beetje getraind blijven. De laatste dagen lijken er iets meer prikkels in zijn pootjes te zitten en voelen ze niet meer zo koud aan. Bommeltje ontziet Broertje nu een beetje, volop stoeien is er nu natuurlijk niet bij. Ach, dat komt wel weer. We steken kaarsjes op voor Broertje en draaien met onze pootjes want hij MOET beter worden....ons vriendje.

Wij zijn relaxt.....superrelaxt!

2008-09-03T08:11:00.000-07:00

Wij zijn echt heel relaxt of noem het dat we soms superlui zijn....Als we gaan slapen of liggen dan moet dat ook comfortabel zijn. We zoeken naar de beste plekjes en liggen dan in de meest relaxte standjes. Onze favoriete ligplaats is toch wel "de groene bank" buiten. Heerlijk in de zachte kussens. Alhoewel Chief overal wel in slaap kan dommelen....

Roosje, my sweet love....

2008-08-03T07:30:00.000-07:00

Roosje is nog altijd mijn allerliefste. Ik ben zo dol op haar want ze is zo lekker eigenwijs. Ze is ook een echte dame. Ik val wel op haar nuffige getrippel...zalig!! Ze weet ook wat ze wilt en doet ook precies wat ze wilt en laat ons ook doen wat zij wilt. Love her so much!

I 've killed a bird....

2008-07-15T07:24:00.000-07:00

Kijk...het is natuurlijk niet zo dat ik zomaar een vogeltje ombreng, that's not my style..
Deze was al ziek, zwak en misselijk en ik heb hem gewoon uit zijn lijden verlost. Hij zat achter de bank. Baasjes waren niet in de buurt dus dit was mijn kans op een ware klopjacht... Een koud kunstje dus voor zo'n slimme snelle jongen als ik ben....and I'm proud of it!

Ik heb sjans

2008-07-13T18:27:00.000-07:00

Ik heb het te pakken, ik heb sjans. Er is een nieuwe dame in de straat komen wonen....

Ze zat op het schuurtje in de tuin naar me te kijken. We hadden heus oogcontact. Ze is mooi. Nou ja, niet zo mooi als Roosje maar ze is ook werkelijkwaar prachtig (...zucht )!!

Hercules

Roosje pesten..

2008-06-21T11:11:00.000-07:00

Roosje is dan wel de baas hier in huis maar vandaag gaan we met zijn tweetjes Roosje pesten!!!
haha...maakt haar toch niets uit want ze weet dat we toch niet ècht goed durven en dat het bij een beetje "tikken" blijft !
Hercules en Chivas

2008-06-16T09:36:00.000-07:00

We zijn er dol op om in het raam te zitten. Je ziet de vogels langssuizen, soms zitten er mugjes voor de hor die we kunnen vangen en opeten, je hoort het fluiten van de merels, als het waait gaat de wind door onze vacht en als het regent zitten we toch droog. Elke ochtend als onze baasjes gaan douchen gaat het raam helemaal open en doen we wie het eerst bij het raam is. Meestal is Hercules het snelst want die springt rechtstreeks op het nachtkastje en dan op de vensterbank. Ik ben niet zo lenig en moet via het bed springen. We kunnen net met zijn drietjes in het raam zitten en dat is meestal voorbij als Chief zich op zijn zij laat vallen, de luilak. Dan brom ik meestal even tegen hem.....mrrauw Roos

Roosje en ik in Boeddha-zit

2008-06-08T23:46:00.000-07:00

Heerlijk zitten als een zitzakje !!

Boeddha

2008-06-08T11:54:00.002-07:00

Ik heb iets leuks uitgevonden en ze vinden het allemaal grappig.

Hercules moet erom lachen, Roosje wil het ook leren en mijn baasjes vinden het ook bijzonder. Ik heb het over mijn nieuwe manier van superrelaxt zitten. Eerst ging ik een beetje op mijn zij liggen en dan half zitten. Pootjes op een hoopje gegooid maar nu ...Ik ga eerst lekker mijn achterwerk stevig op de grond zetten, goed vast, zodat ik niet omval. Op deze manier kan ik alles overzien en zoals het baasje zegt ( dat heeft ze van Els... ) ik zit als een zitzakje, een grijs zitzakje welteverstaan. Héééérlijk. Ik kan dit echt uren volhouden en als het baasje dan komt om me te aaien dan laat ik me op mijn zij rollen en kan ze me volop kriebelen.
Roosje is nu ook een beetje de Boeddha-zit aan het leren. Ze kan het al wel als ze op de bank zit maar op de tegels dat lukt haar nog niet zo. Ik geef d'r wel wat instructies..maar niet te veel. Laat ze het zelf maar uitvinden. Ik heb het ook zelf moeten doen en het zou niet leuk zijn als ze het ook al binnen een weekje kan. Plus ze pest mij nog iets te vaak. Soms wil ik spelen en dan ziet ze dat de baasjes kijken en dan gaat ze gauw grommen en brommen. Dan druip ik maar af want anders denken ze dat ik Roos opzettelijk pest. Dat is niet zo, meestal kunnen we heel leuk samen spelen. Misschien kan ik een dealtje maken met haar. Leer ik haar mooi te zitten en dan gaat zij niet meer naar me brommen, tenminste niet als de baasjes erbij zijn!
mrrauw van Chivas

Onze vriendjes Broertje en Bommeltje in Frankrijk

2008-05-23T12:11:00.000-07:00

Onze vriendjes Broertje en Bommeltje zijn met hun baasjes meegeweest naar Frankrijk...dat is een eind hoor met de auto voor ons katten. Ze zijn wederom naar het 'gehucht' Cazo ( zoals Els zegt ) geweest, in de buurt van St. Chinian. Een klein boerendorp waar ca. 12 mensen wonen. De 'herderin' heeft een van haar huisjes in de verhuur en ze gingen daar dus 14 dagen heen. Ze mochten gewoon los in de auto en hebben lekker bij Els haar voeten gezeten en gelegen. Volgens mij hebben ze ook vast heerlijk op de hoedenplank gelegen, heerlijk rondkijken, beetje filosoferen. Daar bij het huisje mochten ze ook zomaar rondlopen, gewoon buiten en ze hebben schapen, geiten en alle bekende honden, poezen en katers van voorgaande jaren weer gezien. Nou ja, Broertje dan want Bommeltje is nog niet zo oud. Hij was pas een weekje of 15 oud toen hij mee ging naar Frankrijk. Ze waren hem daar ook nog eventjes kwijt, wat een schok. Had die kleine zich gewoon verstopt. Later vonden ze hem terug, gewoon parmantig midden op bed. Wat een opluchting. Maar zo heerlijk mee op vakantie...wat een bofkonten zeg, die vriendjes van ons.
Hercules, Roosje & Chivas

Hercules leert mij jagen!

2008-03-30T09:17:00.000-07:00

Vandaag heeft Hercules mij leren jagen. Hij heeft een muis gevangen en ik heb ermee gespeeld. Beetje gooien en opvangen, wegwerpen en ophalen. Oppakken en wegrennen. Hij was al een beetje dood hoor, dat wel.....

Mijn verjaardag !

2008-03-15T09:05:00.000-07:00

Ik ben vandaag jarig en ik heb een prachtig cadeautje gehad met de post. Het komt van mijn vriendje Broertje. Deze heeft het speciaal voor me uitgezocht en op laten sturen vanuit Den Haag. Lief hè! Speciaal voor mij omdat ik vandaag 1 jaar ben geworden.

Mraauw Chief

Helemaal in Katzwijm

2008-02-04T12:00:00.000-08:00

Vanmiddag heb ik helemaal total loss gelegen in mijn nieuwe mandje. Of noem je het nou "uit mijn mandje"? In ieder geval was ik nog steeds doodmoe van de carnaval bij Pluim. na eerst wat gegooid te hebben met mijn speelmuis, ben ik een dutje gaan doen. Het vrouwtje was vandaag thuis, verplicht vrije dag ( maar niet van de baas ) wegens carnaval. Ziet ze mij liggen slapen in het mandje en begint ze gruwelijk te grinniken in zichzelf. Ik sliep, dus dat weet ik niet zeker maar ik denk haast van wel dat ze dat gedaan heeft. Ze heeft heel zachtjes haar cameraatje uit het hoesje gehaald. Normaal word ik daar wakker van, dus ze heeft het heel stiekempjes gedaan en toen flits...flits...flits. En IK heb niets in de gaten gehad. Pas toen de sirene afging, dat is elke eerste maandag van de maand, toen kukelde ik met mandje en al om...VAN SCHRIK. Gelukkig had ze op dat moment de camera niet in de aanslag en heeft ze dat ongelukkig moment niet vast kunnen leggen. Pff nog een geluk bij een ongeluk. Nou hier kom ik dan met mijn smoefelhoofd. Kopje van Chiefmans

Mijn broertje Herbie...

2008-01-21T08:42:00.000-08:00

Mijn broertje Herbie heeft mij gevonden. Afgelopen donderdag heeft zijn vrouwtje, Caroline, mij een mailtje gestuurd of ik Hercules van de Lovely Amor was en of ik een broertje heb die Herbie heet. Ja, ja, ja...that's me! Ik meteen onder leiding van het vrouwtje natuurlijk gekrabbeld en ze heeft foto's van Herbie gestuurd. Wat geweldig, ik ben zo trots en blij. Had nooit kunnen dromen dat ik nog eens iets zou horen van een van mijn broers. Hij is iets lichter van kleur dan dat ik ben. Ik ben Silver shaded ( 1/3e zwart ) en hij is Chinchilla ( 1/8e zwart ). Voor de rest lijken we heel veel op elkaar vind ik. We lijken allebei op onze pa. Herbie is qua karakter ook nog eens het zelfde als ik ben. Hij is erg actief, praterig en ontzettend lief, dat ben ik ook. Ik geef altijd honderdduizend kopjes aan mijn vrouwtje. Vooral als ze aan de computer zit, slaapt en aan het lezen is. Dan praat ik haar tevens de oren van haar hoofd. Verder slaap ik heel weinig voor een kat, ik ben liever buiten aan het rennen, stoeien, liggen, loeren en waken. Herbie's vrouwtje moet erg met Herbie lachen. Nou mijn vrouwtje lacht me ook regelmatig uit, dus dat hebben we ook gemeen. Herbie houdt er erg van om buiten te zijn, zelfs als het regent. Ik ook...ik houd er enorm van om buiten te zijn zeker als het regent, waait, onweert en sneeuwt. Was hij maar hier, dan konden we samen spelen. Misschien dat we Harvey ook nog eens vinden. dat zou geweldig zijn! De drie Musketiers! mrrauw van een trotse Hercules
p.s. op het turquoise/oranje kussen dat ben ik!

Wij blauwe Folds hebben zware botten!

2008-01-10T12:00:00.000-08:00

Hé Chiefmansje, wij Folds hebben gewoon stevige bolle genen en zware botten. Idd we moeten 'smoefelkoppen' hebben. Maareh ze noemen me toch soms vetklepje of grijze zitzak, daar lachen ze dan wel bij hoor. Als ik met het vrouwtje 's ochtends dans, dan zegt ze, dat ik als lood weeg, maar ja, ik laat me dan ook hangen!
O ja, de schoentjes staan naast mijn bedje, ze komen wel terug hoor, maar ik neem ze nog niet mee naar de pyama party. Ik heb trouwens besloten dat ik mijn grijze flanellen pyama maar aandoe, weet anders ook niet zo goed wat ik aan moet doen. Misschien ook een tip voor jou, altijd goed en makkelijk ... Guz vertelde dat hij altijd in 'zijn string' slaapt, maar dat hij niet blijft slapen. Moet je eerlijk zeggen, dat ik hier niet zo rouwig om ben, een kerel in een string brbrbrbr de rillingen lopen over mijn 'ietwat' volslanke rug , nee ik hou het maar op degelijkheid en ga voor het grijze flanel, of misschien wel - maar dat moet ik nog bekijken - voor een boxershort pyamaatje, ik ben niet zo handig met de naaimachine, trouwens het vrouwtje ook niet. De creatieveling hier in huis is het baasje. Ik ga de baasjes wel weer eens opdracht geven, dat ze wat foto's van me maken, als ik niet slaap tenminste, maar bijvoorbeeld bij mijn gekke kwartiertje of dolle bui, maar ja, voordat de camera dan gepakt is, dan ben ik al weer rustig, vooral als dat 'flitsding' afgaat!
Dag mannetje...Broertje

p.s. Hier een foto hoe ik zit als er iemand achter de pc zit, kijk dan moet ik instructies geven en dan neem ik gewoon de plek/plaats welke ik nodig acht.

Broer en de rode schoentjes!

2008-01-09T10:57:00.000-08:00

woensdag, 09:32
Goede Morgen Chiefmansje, okay dat van die rode schoentjes is ons 'geheimpje'. moest opeens 'iets' van haarbij me houden, zou anders zo'n koude douche worden, helemaal alleen......Ze liggen in mijn hangmandje (wat dus op de grond staat) en ik kijk er steeds naar, wat een schattige kleine schoentjes zijn het toch. Ik ga vroeg naar bed, neem ik de schoentjes mee en kijk beurtelings voor ik ga slapen naar de schoentjes en jouw foto. Ik hou ze dus nog even bij me, maar ik beloof dat ze retour gaan naar Vught. Ik heb al een ideetje, mondje houden he, je weet hoe meisjes zijn! Wat lees ik nu, valt er van jouw ook moeilijk foto's te maken, ik haat het ook, voorals als dat 'ding' gaat flitsen. Misschien heb ik daarom zo hekel aan vuurwerk. Maar die foto van jou is echt DDsuper, sinds kort begint mijn dag 'altijd' met een glimlach! Het weekeinde zijn er weer onwijs veel foto's van me gemaakt, maar er zit er niet een bij die voor publicatie geschikt is, tenminste dat zeggen de baasjes. Ik schijn wel 1000 gezichtjes te hebben, maar op iedere foto, sta ik een beetje nors en 'strak' te kijken. Zelf vind ik het nogal meevallen. Ga maar weer eens even door huis lopen bonken, want ik schijn op dieet te zijn, ze vinden me te dik....erger nog, ze noemen me 'vetklepje'....misschien als ik weer eens flink ga zeuren, dat het vrouwtje weke knieën krijgt?

Dag lief Broertje, ga ook weer even naar onze foto met baretje kijken, ook daar krijg ik maar geen genoeg van.

Broer

Feest bij Gina en Thijs.

2008-01-06T10:20:00.000-08:00

Zondag 6 januari 2008 werd er een nieuwjaarsborrel gegeven door Gina, gevolgd door een feest bij Thijs. Iedereen was zo'n beetje uitgenodigd en wij zijn er met vijven heen gegaan. Auto van het vrouwtje geleend. Eerst naar Den haag naar Broer, daarna Joep ophalen en richting feest. We konden maar amper nog een plekje vinden voor de auto. Wolf stond er al, die had samen met Pluim en vrienden een gele bus gehuurd, heel groot en heel erg uitgebouwd en gepimpt. Het feest was in volle gang. Ze hadden onzettend veel hapjes en drankjes en Broer ging daar de muziek verzorgen. Hij had al zijn platen meegenomen en begon meteen te draaien. Iedereen natuurlijk meteen de dansvloer op. ook Roosje...die was er natuurlijk niet meer vanaf te krijgen. Gooit ze op een gegeven moment haar hakjes uit, kreeg natuurlijk zere pootjes van die dingen. Je raadt het al...'s avonds, met het naar huis gaan, hakjes kwijt. Chivas heeft leren dansen. De rode baretjes zijn eindelijk af, die hebben Chief en Broer vanavond opgezet. Els heeft ze gebreidt en ze zijn tegen de verwachting van Broer in, heel mooi geworden. Hij kan gewoonweg niet geloven dat zijn vrouwtje zo creatief is. Oh ja over Chief, die heeft heel de avond gedanst. dat heeft hij geleerd van Roosje, Aina, Kitty en Joepie. Ik heb ook nog even met Roos gedanst. Om een uur of twaalf was ik weer de BOB en heb ik Broer en Joep weer thuis gebracht. Het was een geweldige avond en een geweldig feest met een super DJ maar ik was ontzettend moe en dus blij dat ik thuis was. mrrauw Hercules

.....het was een gezellige avond!

2007-12-31T10:28:00.001-08:00

Lief Rose la Roosje, Chiefmans en Hercules,

Wat was het weer een geweldige avond, ik heb iedere minuut vanaf het moment dat ik door Hercules opgehaald ben 'genoten'. Alleen al die mooi autorit naar Vught is al een beleving, lekker een beetje mrauwselen met mijn vrienden, af en toen een beetje wegdromend naar buiten kijkend, wachtend op het moment dat ik Roosje en Chiefje weer zie. Tot mijn grote verrassing was daar ook de papa van Roosje, nu je kan echt zien, dat je uit een goed nest komt, vriendinnetje van me. Als ik de foto's zo terug zie, dan ben ik echt gelukkig, als ik me daar zo 'noncha' over het poolbiljart zie hangen, dan denk ik, ja ik was na al die vuurwerkstress bij jullie echt relaxed. Je hebt gelijk Roosje, ik ben gewend met balletjes te spelen, ik train iedere avond en ik heb balletjes in allerlei formaten. Zelfs op de p.c. speel ik het spelletje met al die balletjes, dus kan je wel zeggen dat ik getraind ben. Zie je overigens dat Joepie, de bal onder mijn pootjes weg wilde tikken? Heb hier vanochtend nog even gedemonstreerd hoe ik met Roosje de Lambada heb gedanst, maar dat is slechts een zwakke afspiegeling van hetgeen ik het gisteren beleefd heb, toen ik met Roosje aan de zwier was, was het toch iets minder houterig, komt door het baasje want die heeft geen ritmegevoel. Bovendien zie op deze foto's goed, dat ik X-achterpootjes heb. Bovendien Roosje, je hebt zo'n apart stemgeluid, precies waar ik zo van hou, dat 'zachte' hese, beetje zoals de stem van Gina. Gisteravond ging je helemaal 'los' en kwam alles goed tot zijn recht. Ben zo blij dat ik jullie als vriendjes heb. Was weer een geweldige avond. Op en top verzorgd, lekkere hapjes en drankjes, alhoewel het net lijkt of we een beetje aangeschoten zijn, maar we waren 'dronken' van geluk en 'aangeschoten' door de geweldige sfeer. Lieve vriendjes uit Vught, met jullie in mijn leven kijk ik reikhalzend naar 2008 uit en hoop dat we nog lang vriendjes van elkaar mogen zijn. Kuspootjes voor jullie drie en van mijn baasjes aan jullie baasjes ook de allerbeste wensen voor 2008. We hopen dat alle wensen maar uit mogen komen, veel geluk en gezondheid. Tot volgend jaar. Vanavond nemen we er eentje op de gezondheid van ons allemaal.

Broertje Schoufourtje

2007-12-30T23:45:00.000-08:00

Na het poolen hebben wij wat zitten borrelen ( kattenwijn ) en mrrauwelen met zijn viertjes. Papa ging toen naar huis. Ik was een beetje in een dip en heb na een flinke slok de microfoon gepakt en ben maar een liedje gaan miauwen. Ze zullen wel denken dat het van het catnip komt omdat ik nooit ga zingen. Nou ja…ik vind het jammer dat papa weer weg is. Tegen een uur of één heeft Hercules iedereen weer afgezet en toen hij terug kwam hebben we gezellig nog even TV gekeken. Daarna snel naar ons mandje want morgen is de afsluiting van het oude jaar. miauwwws van Roosje

....vervroegd uitluiden van het oude jaar!

2007-12-30T23:30:00.000-08:00

Vanavond hebben we met Pluim, Broer en Joepie afgesproken. We gaan een gezellig klein feestje bouwen. Broer heeft een beetje afleiding nodig want die zit een beetje in een oudejaarsavond-dip. Hij baalt van al het geknal en zou het liefst de hele dag in de kast blijven zitten. Joepie en Chivas vinden het natuurlijk leuk om elkaar nog even snel te zien voor het nieuwe jaar. Pluim is alleen thuis, daar heeft hij helemaal geen zin in dus hebben we gevraagd of hij ook gezellig hierheen komt. Pluim heeft netjes zijn nagels gepolijst en zijn snorharen in de plooi gedaan. Om 5 uur zou hij klaar staan. Om half 5 ben ik van Vught, naar hem, in Roosendaal gesjeesd. Gewoon met het pootje het gas helemaal ingedrukt houden. Pluim dacht zeker dat het zou gaan regenen. Daarna gaat het richting Broer en Joepie. We hebben samen met het vrouwtje voor lekkere hapjes gezorgd en Broer zou heerlijke “bubbels” meenemen. Het vrouwtje heeft nog wat rode kattenwijn voor ons. Daar zit geen alcohol in maar een beetje catnip, da’s erg lekker. Je wordt er wel een beetje hangerig en lacherig van maar dat kan geen kwaad en is na een uurtje al weer uitgewerkt. Roosjes papa, Nesta, is er ook al, hij wilde graag nog even bij Roos langs, die heeft hij al een poos niet gezien. Hij is al heel de dag hier en blijft niet zo lang maar wil graag onze vriendjes even ontmoeten. We hebben gezellig gepoold. We zijn er niet goed in hoor want we poolen natuurlijk nooit. Maar leuk was het wel. Vooral met Roosje die dan stiekem weer een bal verlegt als we niet kijken of die een bal even snel in de “pocket” gooit. Ondertussen hebben we lekkere hapjes gehad, Pluim is even de koelkast ingedoken om wat hapjes aan te geven, zo konden we onder het poolen lekker wat knabbelen. De bubbelwijn van Broer ging er ook best in. Heerlijk ! Hij had een goed flesje uitgezocht. Broer had gewonnen met poolen en ik verdenk hem ervan dat hij dat veel vaker heeft gedaan. Roosjes papa en Pluim waren ook bijzonder goed. Na het poolen zijn we op de bank geploft. Chief en Joepie zijn saampjes wat gaan eten aan een mooi gedekte tafel. Het vrouwtje had er werk van gemaakt. Chivas had nog een cadeautje voor Joepie gekocht wat ze thuis pas open mocht maken. Wat erin zat weten we dus niet. Wij hebben wat zitten borrelen ( kattenwijn ) en mrrauwelen met zijn viertjes. Nesta was alweer naar huis. Roos pakte op een gegeven moment de microfoon en begon een liedje te miauwen. Ze was een beetje depri dat haar papa weer naar huis was of misschien komt het wel van het catnip. Ze kan best goed zingen. Was wel lachen omdat ze de tekst niet zo goed kende. Tegen een uur of één heb ik iedereen weer thuis afgezet. Anders lig ik zo laat in mijn mandje en ben ik morgen niet fit voor de echte afsluiting van het oude jaar.
Hercules

Geen muis is mij te snel af.....!

2007-12-22T09:56:00.000-08:00

Gisteren weer bijna een muis gevangen. Ik had even de hoop dat het vrouwtje niet hoorde dat ik druk bezig was met het achterna rennen van het muisje. Dat kleine wicht maakte zoveel herrie dat het dus binnen te horen was. Piepen dat het kleine ding kan. Ineens zag ik het al…het vrouwtje kwam naar buiten gestormd. Ik bleef gewoon rennen want ik had die kleine pieperd bijna te pakken. Naar links…naar rechts, onder het tafeltje door, achter de bank. Ik moet wel zeggen dat deze erg snel was. Schiet die kleine ineens tussen een steen en putdeksel in. Word ik ineens vastgegrepen en binnen gezet. Gaat het vrouwtje dat piepding ook nog een stukje kaas geven. “Het is bijna kerst”, zegt ze dan….helemaal kierewiet hoor! Vanmorgen heb ik de jacht nog even dunnetjes voortgezet met Chivas. Maar het geluk kwam pas weer 's avonds. Die kleine pieperd heeft natuurlijk weer op krachten kunnen komen door al die kaas! Eindelijk had ik hem. Geen vrouwtje in de buurt om hem af te pakken. Ik was natuurlijk veel te gulzig en had hem gewoon in zijn geheel verslonden met huid en haar. Moest ik me toch overgeven, maagje eruit, al het muizenhaar eruit, brokjes eruit....jakkie!!! Had het vrouwtje toch nog gemerkt dat ik die pieperd te pakken had genomen. Ik heb toch nog een standje gehad, dat ze het niet leuk vond van me. Puh, ik heb hem toch lekker op!!!! Mrrauw Hercules.

"special deliveries" voor Hercules, van Broer !

2007-12-16T11:48:00.000-08:00

Hallo grote vriend Herc,

Morgen ben je jarig, ik heb bijzonder veel zin in het feestje. Dat belooft wat , ga me vandaag dus heel koest houden dan ben ik morgen helemaal uitgerust. Ik stuur je vandaag middels 'special deliveries' alvast je cadeau, hoef ik morgen niet zo te slepen. Heb ze zelluf voor je gevangen, kijk eens wat ik opeens door het huis zag rennen. Ja een grote muis, ik spotte hem en meteen zag ik hem hard wegrennen, ren, ren, ren, eerst het hele huis door. Ik er natuurlijk als een gek achteraan, want wat dacht je, dit was de ultieme kans om een cadeau voor je te bemachtigen. Beest trachtte zich te verstoppen onder mijn grote krabplank ( hier noemen ze het kleed ). Maar ik ben snel en alert genoeg, om er meteen mijn poot op te zetten. Zodat hij niet meer weg kon rennen. Middels een speciaal procede, heb ik hem geconserveerd, zodat je hem niet meer kapot kan maken. Deze muis 'ruikt' als muis, rent als muis en is gewoon een muis, maar ook als je hem per ongeluk laat vallen, dan blijft hij heel. Ik denk dat je er wel heel erg blij mee zult zijn. Ik heb hem extra mooi versierd - en zoals je ziet - rende hij tijdens het proces (was nog niet voldoende geprepareerd) even in een van de laadjes van de secretaire. Inmiddels is hij een echte goed afgerichte muis geworden, waar volop mee gedold kan worden. Mocht hij je gaan vervelen, dat vind je hier ook nog een vet ratje, waar je dan samen met Chivas en Roosje mee kan spelen. Ik zie je morgen, kan bijna niet wachten om jullie weer te zien, nog een nachtje slapen, tot morgen, ik ben er helemaal klaar voor!

Een kopje van je vriendje Broer.

Chief versus Kerstboom...!

2007-12-15T13:00:00.000-08:00

Ik heb meegeholpen met het zetten van de kerstboom. Ik had niet verwacht dat het vrouwtje de boom zou zetten zo vlak voor de verjaardag van Hercules maar ze heeft het er toch op gewaagd. Nou heb ik een donkerbruin vermoeden dat ze daar wel spijt van gaat krijgen als ze morgenavond de deur uitgaan en er komen hier minstens twintig katten binnen. Ik heb echt heel goed meegeholpen dus ze was behoorlijk snel klaar. Ik heb eerst de emmer geïnspecteerd of er voldoende grond inzat. Dan staat de boom immers lekker stevig. Daarna heb ik de lampjes gecontroleerd of ze het allemaal doen. Ik heb er eventjes lichtelijk in gebeten en ze zijn sterk en degelijk. Met de ballen moest ik even wachten want ik werd even buiten gezet…!! Ik moest even afkoelen want ik begon in mijn enthousiasme een beetje verward te raken in de snoeren met lampjes. Toen de boom helemaal klaar was mocht ik komen kijken. Prachtig hoor. Er zaten spulletjes in die mijn goedkeuring wel konden wegdragen maar daar kon ik helaas niet zo goed bij. Misschien dat ik als ik de kans krijg toch maar eens naar boven moet klimmen. Onderin heeft het vrouwtje allerlei leuke belletjes, klokjes en glitterbollen. Laat ik daar nou ook heel dol op zijn. Ze kunnen er echt heel gemakkelijk uit. Je trekt er met twee pootjes tegelijk aan en hupsakee, weer een eruit. De lampjes dat is iets lastiger heb ik gemerkt, die zitten best goed vast. Nou ik vermaak me wel “these days”. Kopjes van Chivas

Onze rode baretjes.......

2007-12-11T12:04:00.000-08:00

Lief broertje,

Ik ben gisteravond net zo lang opgebleven tot ik je blog gelezen had. Wat ben je toch een stoere kater Chivas, een echte bikkel. Weet je nog dat ik aan het vrouwtje gevraagd heb, of ze voor jou en mij een alpino wilde haken, dit voor als we samen naar Frankrijk gaan?! Nu, dat wilde maar niet lukken. Ik heb het toen aan de baas gevraagd en die heeft het op zijn werk wel voor elkaar gekregen. Maar ja....op zijn werk....andere omgeving, andere inspiratie en andere cultuur. Heeft het kennelijk niet zo goed begrepen. Uiteindelijk ben ik wel heel blij met het resultaat, want vind het persoonlijk wel zo stoer enne, jij hebt jezelf gisteren ook als een echte stoere 'bikkel' gedragen. Vanaf nu zijn we niet alleen vriendjes, broertjes maar ook BROTHERS IN ARMS, beiden in dienst van de 'rode baretten' en hierbij vastgesteld, we doen uitsluitend mee aan vredelievende en humanitaire acties.

Voor altijd je broer Broer!

Ps. Chief, als we in Frankrijk zijn, dan zetten we toch gewoon deze baret op, zien die franse poezen toch niet, misschien denken ze dan wel dan we van het Legion des Honneurs zijn? Weet niet precies wat het inhoudt maar klinkt in ieder geval 'aardig over de grens en 'vriendelijk'. Of ehh Scottish Highland Grenadiers, zit onze afkomst dan tenminste ook in verwerkt.

Naar de oogarts in Oisterwijk

2007-12-10T16:15:00.000-08:00

Vandaag moest ik mee naar de Veterinaire Specialisten in Oisterwijk.
Ik vond het eigenlijk niet eens zo erg vandaag in de auto. Ik heb maar eens rustig een beetje om me heen zitten kijken. Misschien was ik wel zo rustig omdat ik wist dat mijn vriendjes allemaal voor me zouden duimen. Broer is daar gisteravond al mee begonnen. Binnen gekomen heeft het baasje mij eerst aangemeld. “Of ik een verzekering had?” Nou baasje dat wordt weer veel geld pinnen als ze dat nu al gaan vragen. Of ik gechipt ben ? “Yep”.
Komt er een meneer met een bruine hond binnen . Nou die deed me toch lelijk en hij blafte echt heel hard. Het deed zo’n pijn aan mijn oortjes dat ik onder de deken in het mandje ben gekropen. Ik was blij dat hij al snel naar binnen moest.
Vijf minuten later was ik aan de beurt. De dierenarts was echt een heel aardige man, Albert heet hij. Zijn kindjes kwamen kijken want hij vond me wel een heel bijzondere kat. Nou, ik groeide hoor, ik voelde me heel groot, dat kan ik je wel vertellen. Ik dacht bij mezelf “kom op jongen, houd je flink en laat zien dat je èn bijzonder bent èn geen bangerik en piepkont.” Eerst ging hij eens goed in mijn oogjes kijken met een lampje, daarna met een kijker. Die kijker gaf een streep licht waarmee hij echt in mijn oogbol kon kijken. Dat zag er in ieder geval goed uit. Wel had hij het idee dat hij onder wèl traanpuntjes zag maar bovenin niet. “Nou, nou, goed kijken hoor meneer de dierenarts, die heb ik echt wel!” Een traanpunt is de ingang van de traanbuis.
Mijn oogjes werden verdoofd met druppeltjes en op dit punt wist ik al, wat er nu komt ga ik niet leuk vinden. Hij pakte een pincet, waarmee hij mijn ooglid optilde en alsof dat niet erg genoeg was ook mijn tweede ooglid. Hij heeft alles heel goed laten zien en uitvoerig besproken met mijn baasjes en ik kon alleen maar denken “ schiet nou maar op” . Het slijmvlies zag toch wel wat rood met bobbeltjes dus er was wel degelijk sprake van een lichte ontsteking en een lichte zwelling. En....inderdaad, er waren geen traanpuntjes bovenin aanwezig. De dierenarts pakte een lange scherpe priem en prikte zo in mijn oogjes in de traanpuntjes onderin mijn oog. Ik ben toen maar heel stil blijven zitten omdat ik bang was dat het anders zeer zou doen. Ik was heus wel een beetje trots hoor, ondanks dat ik bang was, want ik hoorde mijn baasjes en de dierenarts heel lovend over mij praten. Dat ik zo lief stil bleef zitten vond hij wel heel bijzonder. Ja, snap ik…..iedere kat zou met zijn nagels de dierenarts openhalen als hij niet zo verlamd zou zijn als ik. Zeker als ze zo in je oog zitten te roeren met allerlei ijzerwerk.
Daarna deed hij wat kleurstof in mijn oog. Ja, die oranje toverkleurstof die groen wordt. Maar eh….er liep echt niets door hoor. Hij deed het licht uit en pakte een zaklamp met speciaal blauw licht. Hij zag niets en deed er een druppeltje water bij. Maar nog steeds niks, geen groen , geen ge-tover! Hij heeft mijn traanbuisjes doorgespoten en kon in ieder geval zien dat de buisjes open waren omdat het water mijn neusje uitkwam. Waarschijnlijk worden de traanpuntjes door de zwelling een beetje dichtgedrukt en kan het traanvocht niet weg. Dus lopen mijn ogen vol. Voorlopig wordt er niets aan mijn oogjes gedaan totdat ik helemaal volgroeid ben. Dus over een paar maanden kijken we weer verder! Nou…ik weet dus al wat ik ga vragen voor de kerst…nieuwe traanpuntjes!!
Ik heb trouwens nog wel een lief kaartje gehad van Eghan om me sterkte te wensen. Leuk hoor, die staat bij mijn mandje.
Kopjes en liefs van een stoere Chivas

Hi broertje, heb ff niets van je gehoord......

2007-12-09T09:45:00.000-08:00

vandaag, 10:36
Hi broertje, heb ff niets van je gehoord, wel van Roosje en Herc, maar dat komt zeker door je oogjes. Heb hier en daar wel bij je andere vriendjes gelezen, dat het ietsjes beter gaat...dat hoop ik zo. Morgen dan naar Oisterwijk, dan ga ik weer pootjes draaien hoor, sterker nog ben vandaag al een beetje begonnen met 'voordraaien', alles helpt..toch?Moet je kijken wat ik voor de Sint heb gekregen, een hangmat, zag ik bij jullie en deze had ik op mijn verlanglijstje gezet. Nou...ik was weer te hebberig, vind het eigenlijk niets aan. Ze hebben me er een paar x ingezet en dan blijf ik voor mijn goede fatsoen wel even liggen, maar ...zoals gezegd, voor mij hoeft het niet..en ik spring er meteen weer uit. Misschien ga ik het nog wel leuk vinden, maar op het moment is mijn favoriet het witte stoeltje (hebben ze een theedoek over gelegd) in het 'rommel'kamertje waar ook de pc staat. Ik hou er niet van, dat ze zegen waar ik 'moet' liggen, dat bepaal ik immers zelf, ik rouleer, dan is die stoel favoriet, dan die andere....Broertje Chivas, ik moet je 'iets' bekennen, het is nogal intiem, je weet dat ik gek op Roosje ben maar, en ik weet dat dat ook helemaal niet kan, want we zijn kerels (en ik ben een echte) en ook nog een soort broers, maar eh eh eh, weet niet hoe ik dat zo goed mogelijk kan zeggen maaaar ik ben ook helemaal 'weg' van jou. Je hebt zo'n lekkere smoefelkop, ik moet iedere keer weer naar die fotosessie van jou in het emmertje kijken en dan 'smelt' ik..... is dat raar?

Lieve kopjes van je Broer 'Broertje' en ik ga vanaf nu 'draaien', ik vertrouw er op dat het allemaal goed komt met je oogjes!

Roosje...dat duurt even met die Glucosamines...

2007-12-09T07:50:00.000-08:00

Hi Roosje, ja die glucosamines die moeten idd een tijdje opgepeuzeld worden voordat er enig resultaat is, maar als ik het zo lees, kan jij ook gek lopen rennen met 'the boys'. Ik heb ook dagelijks mijn gekke kwartiertje, ga dan apenkooien, spring ik ook overal op of tegenaan, vind ik gewoon leuk...even uitgelaten zijn. Mijn baasjes zeggen dan, dat ik nog steeds een jonge poes lijk, kijk en DAAR doe ik gewoon voor, hoor ik op mijn leeftijd graag. Nou...van water moet ik ook niet veel hebben hoor, ik staar er graag in (naar mezelf haha). Ik zal je een foto meesturen, sta ik te staren in mijn waterbakje, vind ik leuk, kan ik wel een kwartier volhouden, zo kijken naar mijn eigen 'gelikte' spiegelbeeld, kijk jij ook wel eens in de spiegel om dan te constateren, dat je er eigenlijk best wel wezen mag? Maar een druppel regen op mijn vacht, doet me wegrennen, vrouwtje 'piekt' wel eens vanuit bad een druppel water naar me, no way, ben meteen weg! Ben je nog steeds aan het poetsen, komt er nu nog steeds groene derrie uit Chiefje zijn oogjes, is wel hardnekkig spul zeg.... Ben jij ook zo benieuwd naar Herc zijn feest, jij zal er als zijn 'verloofde' wel helemaal spannend uitzien, rood geloof ik he... ik kan bijna niet wachten. Rood staat mij ook bijzonder goed, gisteren heb ik een foto van me laten maken, tegen een rode achtergrond, vind persoonlijk dat mijn vacht dan het mooist uitkomt, toch??? Stel jou mening errug op prijs! De voorbereidingen zijn geloof ik al in volle gang, ben benieuwd wat we nu allemaal te beleven krijgen en misschien krijg ik ook wel 'iets' roods aan??? Lief Roosje, kan weer even dommelen, krachten verzamelen voor mijn gekke uitspatting in mijn stief gekke kwartiertje voor straks. Ik ga gewoon weer van je dromen, in mijn dromen ben je gewoon van mij....! Liefs van Broertje!

p.s. Okay, op de foto staar ik dan 'niet' maar keek net omhoog omdat er een foto gemaakt werd!

Controle van mijn pootje en gewrichtjes

2007-11-26T18:15:00.000-08:00

Ik moest mee naar de dierenarts, samen met Chivas in één reismandje. Ik werd er zomaar bijgepropt. Ik was echt te overdonderd om iets te kunnen mrrauwelen. Maar goed we waren al onderweg en daar aangekomen was eerst Chivas aan de beurt. Dat heb je, als je de grootste bent hebben ze je ook als eerste te pakken hihi! Maar mijn beurt kwam natuurlijk ook. Ze pakte me beet, ging voelen onder mijn pootjes. Dat kriebelde wel zodat ik wat tegen ging sputteren. Daarna ging ze me uitrekken, ik wist niet dat ik zo lang was. Daarna wat rek-en strekoefeningen met mijn pootjes. Als klap op de vuurpijl ging ze langs de wervels van mijn rug. Nou, daar zaten me een paar plekjes die behoorlijk zeer deden, dat was niet fijn. Ik moest op controle omdat ik een gezwel had aan mijn linkerpootje. Dit gezwel is eind mei verwijderd. Nu dachten mijn baasjes dat mijn pootje toch weer wat dikker was geworden. Vandaar de controle. Verder loop ik ook wat stijfjes dus nu moet ik aan de Glucosamine van de dierenarts. ( Ze moest het eerst navragen of katten dat ook mogen gebruiken en dat mag ). Op de terugweg heb ik me even een klein beetje afgereageerd op Chivas en een beetje zitten brommen in het mandje. De Glucosaminepillen zijn echt heel groot. Gelukkig hoef ik maar een halve per dag. Vier weken moet ik ze gaan proberen. Werkt het niet, dan moet ik er voor twee weken een pijnstiller bij en daarna wordt er weer overlegd. Dan ligt het er maar aan of het heeft gewerkt of niet of ik er wel of niet mee door moet gaan. Mijn baasjes zijn niet zo voor de pijnstillers. Die zijn niet best voor katten en ze vinden het pas nodig als ik echt last ga krijgen van mijn gewrichtjes ( in de toekomst ). Anders ben ik er straks al zo aan gewend dat ze niet eens meer werken als ik ze echt nodig heb. Daar hebben ze natuurlijk wel een punt.

De Glucosamine gaat er redelijk in bij mij. Ze maken het helemaal fijn met de vijzel en dan gaat het bij een klein beetje brokjes in saus. Ja, ze foppen me niet hoor. Ik dacht let's give it a try en laat ik het maar niet meteen weigeren. Kijk, als het niet vies is wil ik het wel opeten. Maar geen fratsen, zo gauw als ik een keertje op zo'n dikke klonter bijt is het afgelopen. Dan zullen ze het wel met geweld erin gaan proppen. Zo is het vrouwtje dan ook wel. Ik moet het in ieder geval een paar weken proberen en dan wordt er geëvalueerd met de dierenarts. Ze letten er dan op of ik soepeler ga lopen enzo. Maar voor alsnog doe ik het vrijwillig. Zoals je op de foto's hierboven ziet, ben ik nog best lening!! Wordt vervolgd.

Kopjes van Roosje

Aan Hercules......van Broer.

2007-11-26T18:13:00.000-08:00

Hercules, Kan begrijpen, dat je Roosje niet kan missen, ik weet het, ik ga haar gewoon de 17e van de volgende maand al weer zien, daar doe ik het dan mee. Ja, een kattencatalogus , eentje voor het uitzoeken, zal dat wat zijn? Ik weet het niet hoor.... kunnen dan wel plaatjes van poezen zijn, maar ik wil toch ook wel een vriendin met een goed karakter (en die me af en toe ook een wasbeurt geeft), kijk, dat staat er niet bij? Gisteren zijn de baasjes naar een kattenshow geweest - ik rook het wel - ze hebben bij 3 catteries hun naam (eigenlijk die van mij) opgegeven en nu moeten de poezen en katers nog een truc uithalen (die ik niet meer kan) en als dat gelukt is, dan heb ik een 'optie'op een jong poesje. Als de situatie het toelaat en ik het natuurlijk een leuk beest vind, dan krijg ik een huisgenootje. Weet nog niet of voor een 'vriend' of vriendin ga? Heb gehoord, dat er mooie chocolade, kaneelkleurige maar ook 'gevlekte' zoals Roosje waren. Moet nu even afwachten of de truc gelukt is, ik niet midden in een verhuizing en/of verbouwing zit. Moet de boel dan in de gaten houden en coordineren en dan heb ik geen tijd om zo'n jonkie naar mijn poot te zetten. Wat een pracht foto van Roosje heb je me gestuurd, ja, het is idd Nepalees (Sanskriet), kan ik ook lezen hoor, is een gebed aan Boeddha, ja wij 'foldjes' zijn best gis. Ik denk dat jij idd de schuld op je moet nemen, jou zullen de baasjes van Pluim niets doen....misschien wat je voorstelde een nieuwe goudvis kopen, zijn niet zo duur en ach dat dat water dat zou wel vlekkeloos opgedroogd zijn. Was me wel weer een avontuur wat je meegemaakt hebt. Ik ben ook al aan het kijken, wat ik jou voor je verjaardag ga geven....kijk er heel erg naar uit, gezellig samen zijn met jou, Chivas en Roosje en al de andere poezen, lekker wijntje drinken, heb er net al weer een op, ben nu een beetje slaperig, dag grote vriend, ferm kopje van Broertje

Tranende ogen brengen mij bij de dierenarts !

2007-11-26T18:00:00.000-08:00

Ik ben net voor mijn oogjes naar de dierenarts geweest.
Dierenarts John was er niet dus heeft zijn vrouw, die ook dierenarts is, naar mij gekeken.
Ik heb al langer traanoogjes. Tenminste soms gaat het een paar dagen goed en dan traant het ineens weer heel erg. Vooral als ik aan het eten ben traant het behoorlijk. Dan ben ik namelijk heel ingespannen bezig. Ik heb al een hele poos oogdruppels. Eerst Gentapol en later maandenlang Gentapolycort. Dat helpt ook een beetje om de irritatie van het oog tegen te gaan. Bij de dierenarts kwam de trucendoos tevoorschijn. Ik kreeg druppels in mijn oogjes, die gingen er oranje in en liepen er via mijn neusje in het groen weer uit. Ik kan dus echt toveren. Nou ja, zij, de dierenarts kan toveren.
Mijn traanbuisjes zijn wel allebei open maar aan de linkerkant is het niet top. Ik heb een beetje last van entropion beiderzijds maar dat is minimaal èn alleen in allebei de ooghoekjes. Entropion is dat mijn ooglid een beetje naar binnen krult en dus een beetje mijn oog kan irriteren. Daardoor ga ik nog meer met mijn oogjes knijpen en daardoor gaat het dan ook meer tranen.
Af en toe loopt het dus niet goed door en dan blijft er, net als vandaag bij de dierenarts, wat vloeistof in mijn oogjes staan. Tja, en wat doet het baasje dan....hij gaat weer foto's van mij maken met al dat groen om mijn ogen. FLITS!!! Mijn vriendjes zagen de foto's en zeiden dat ik net als het vrouwtje oogschaduw op heb. Kom op zeg, ik ben een jongen, géén meisje !

Ik kreeg een vieze smaak in mijn mond dus ik sta net een beetje raar met mijn tong uit mijn bekje op de foto.
Nu heeft de dierenarts de ogenspecialist voor me ingeschakeld. Op 10 december moet ik daar naar toe. Het is in Oisterwijk en daar moet ik om 16:15 uur zijn. De dierenarts heeft me doorgestuurd omdat ik veel te jong ben om zo door te blijven lopen. Wordt dus vervolgd.
mrrauw van Chivas

In een emmertje..!

2007-11-25T10:51:00.000-08:00

Vandaag buitengespeeld met Hercules. Beetje rennen, beetje
stoeien. Het begon te regenen dus ging ik onder het overkapte deel gezellig in een emmertje zitten. Ineens zie ik binnen mijn baasjes vrolijk lachen. Ik kijk nog om me heen, of er iets te zien was achter me, of ik iets gemist had....maar nee! Ze zitten mij gewoon uit te lachen. Nou, ik denk dat ik dan maar in mijn emmertje blijf wonen. Ik ben gewoon een beetje boos. Dan gaat het baasje ook nog foto's maken van achter het raam. Ik in mezelf gniffelen, want dat lukt natuurlijk nooit zo door het glas heen. Dus wel. Nou, ik sta erop hoor! Ik moet wel toegeven dat ik inderdaad een beetje onnozel kijk, een beetje uilig, ahum!
Chivas

Niet meer te redden.....!

2007-11-16T22:13:00.000-08:00

Ze is te laat....ze is te laat ...mijn
vrouwtje is te laat. Ik heb weer een muis gevangen en het vrouwtje is niet op tijd geweest om hem af te pakken. Ik ben zo blij want ik wil graag gewoon rustig spelen met mijn vangst. Op dezelfde plek, buiten, zat weer een muis. Bij de bamboeschutting hoorde ik hem ritselen en had hem echt zo te pakken. Dat hij zoveel herrie moest maken en zich daardoor ging verraden, dat snap ik niet. Misschien wist hij niet eens dat ik buiten was. Ik zat ook wel heel stil, ik zat gewoon een beetje voor me uit te staren, de tuin in. Het was natuurlijk niet mijn bedoeling om hem stuk te maken. Het ging per ongeluk. Ik wilde er mee spelen, een beetje in de lucht gooien en dan weer opvangen. Opeens zag ik het vrouwtje al aan komen rennen. Ze kwam naar buiten en keek naar mijn muis. Ze mopperde, dat hoorde ik wel. Dat het al te laat was, of zoiets. Ik ben maar lekker verder gaan spelen. mrrauw Hercules

Krabbel van Broer aan Chivas

2007-11-14T17:06:00.000-08:00

Hoi Broertje van me, wat zijn dat nu voor een verhalen,
kauwstaafjes voor KATTEN, wat een ellende, wat zal je geschrokken zijn. Is jouw vrouwtje nog naar de winkel gaan 'stampen' , zo niet, dan roep ik mijn mama wel, want die kan ook heel goed stampen, ze heeft ook net nieuwe stoere laarzen gekocht, nu als ze die aantrekt dan lijkt ze wel van de politie en dan wordt die meneer vast en zeker bang. Ja, stoer he, heb je het nog gehoord van Hercules, we moesten wel klimmen en klauteren, maar het is me toch gelukt. Was eigenlijk al bekaf, want Arie had de vaart erin gezet en het is een eind lopen (had ook nog die zware bepakking van een rugzak), nee, dan Kees, had mooi de auto van zijn baas meegenomen. Nee joh, Wolfie was heel lief, de rest ook, geen gezeur over mijn rugby oren, werd volledig geaccepteerd. Tsja, die alpino, ik baal ook als een stekker, had het idd wel leuk gevonden, wij zo in Frankrijk , maar ik denk dat ze toch wel zien dat we broertjes zijn, ben nog geen kat tegen gekomen, die zo op mij lijkt als jij. Vraagje, heb je plannen om mee naar Frankrijk te gaan? zal best leuk zijn, beetje achter de vrouwtjes aan, relaxen, frans slakje verorberen! O ja, moet je nog ergens voor waarschuwen, zag dat jouw baasjes ook bamboe in de tuin hebben staan, mooi hoor, daar niet van, maar niet van gaan snoepen, Mausje heeft daar eens heel veel last van gehad, had een bamboespriet gegeten en die is via zijn keel naar zijn neus gekropen, was niet zo leuk, hij moest toen naar 'De Dierendokter' en onder narcose is deze eruit gehaald, dus pas jij, Roosje en Hercules een beetje op.Ja, dat broddelwerk (breiwerk kan ik het niet noemen) dat moet dat beest worden, ze is nu aan de tweede poot bezig, armen en kop moeten nog. Wie weet gaat ze daarna ook weer met veel overmoed aan de alpino's beginnen, weet het niet hoor! Heb het balkon al geinspecteerd, alles in orde, ga nu maar even 'vervelen' beetje met mijn pootjes door mijn speeltjes roeren....Hierbij nog een foto uit de Provence, wie weet mag je wel een keertje mee? Dag Broertje van me, oppassen he!

Krabbel van Broer aan Roosje

2007-11-14T11:21:00.000-08:00

Goedemorgen Rozelaroosje, weer even tijd (althans ik heb wel
tijd, maar het vrouwtje zet de PC niet voor me aan) om je weer even te bezoeken, moet je ook zeggen, dat ik doodop was van afgelopen zaterdag. Ja, je hebt het vast van je 'lover' gehoord, dat ik toch wel lekker mee kon komen. Samen met Arie Poes , toch ook niet meer een van de jongsten hebben we de barrieres kunnen overwinnen.... Vond het wel fijn, dat je me kuspootjes toewierp, toen 'the clan' vertrok. Heb nog snel even gekeken, of Herc het niet zag, anders had ik het natuurlijk wel kunnen schudden en had 'ie' me nooit meegenomen. Zit met mijn rechteroog, zo eens even naar de auto te kijken en vraag me af of het vrouwtje al tot een beslissing is gekomen, vind hem wel wat hebben, al ga ik persoonlijk toch liever altijd voor zwart (komt mijn vacht zo goed tot uiting). Baasjes hebben me zondag weer te lang alleen gelaten, heb de ultieme 'ergernis' truc gewoon weer uitgevoerd, hihi . Was dan wel bekaf, maar 'produceren' gaat me nog steeds goed af. Geloof dat ze het nooit leren. Ze nemen me wel mee op vakanties, dus ik kan toch ook gewoon - net als Norton - mee op visite? Wat vindt jij er nu van! Vond het fijn om afgelopen zaterdag mee op pad te mogen, had stiekem nog wel gehoopt dat Gina op me zou vallen, maar die heeft Jaap en Arie al, misschien dat jij me - tot dat ik zelf verkering heb - mij af en toe eens wat in mijn flamboyante oortjes kan mrauwselen? Lief Roosje, moet nu weer even op inspectie, kijken of alles op het balkon na die regen en storm er nog goed bijstaat, ik vergeet je nooit,voor altijd je vriendje, Broertje
Hier een foto van mijn familie, je ziet het ik kom uit 'een goed nest' Ik zit links achterin.

Bijna gestikt in een kauwstaafje

2007-11-09T17:30:00.000-08:00

Vandaag heeft het baasje iets nieuws meegebracht van de dierenwinkel. Hij heeft voor ons weer zalmbrokjes gehaald ( Die van Nutro Choice zijn overheerlijk, daar zijn we alledrie dol op ) en daarbij hadden ze iets nieuws....voor de kat was het in ieder geval nieuw. Kauwstaafjes dus. Voor hond en kat. Toen het uit het plastic werd gehaald rook ik het al....zalig! Roos en Hercules zag ik er even aan likken en ik dacht: opzij, opzij, laat mij maar even....!

Ik begon als een gek te kauwen maar dat viel nog niet mee om dat naar binnen te werken. Het was best wel taai maar wel echt héél lekker. Dus een twintig minuten later en pijn in mijn kaken had ik het staafje eindelijk op. Ik lustte er nog wel één maar die kreeg ik dus niet.

De volgende dag kreeg ik er weer een. Wat een feest, ik had er echt zin in. Ik weer kauwen en kauwen en kauwen maar toen zat ineens heel die staaf in mijn bekkie en verdorie..kuch.kuch..ik krijg dat ding niet...uch...terug. Hij blijft verdorie steken recht in mijn keel....kuch...argh.....HELLUP ik krijg hem niet eruit. Gelukkig was het vrouwtje een beetje bij haar positieven. Ze bedacht natuurlijk meteen dat ik dat ding nooit in twee minuutjes op kon hebben en ze greep me meteen bij mijn kop. Jah, niet te zacht hoor, hup gewoon in de houdgreep en ze wrikte zo mijn bek open en trok zo met haat vingers die kauwstaaf uit mijn bekkie. Gelukkig, lucht dat even op. Nou voor mij hoeft het niet meer hoor. Ik geloof ook niet dat ik ze nog krijg want ik zag dat ze in de afvalzak werden gegooid. Ik denk ook dat ze best nog naar de dierenwinkel terug zal gaan waar het baasje de staafjes gehaald heeft. Even haar hart luchten.

mrrauws ...kuch...van Chivas

Een "je-weet-wel-kater"

2007-10-17T18:00:00.000-07:00

17 oktober, woensdag

Dit is me toch wel een zware dag geweest. Mijn baasje heeft me vanmorgen meegenomen naar de dierenarts. Ik ben nu een “je-weet-wel-kater”. Dat is op zich niet heel erg hoor, Hercules is er ook één en die is nog steeds best stoer en sterk èn ook heel aardig. Mijn hormonen begonnen al wel een beetje op te spelen want ik probeerde echt om Hercules te overwinnen. Ik begon er steeds meer lol in te krijgen want ik moest en zou de sterkste worden. Maar goed, daar gaat het nu niet om. Vanmorgen heeft het baasje me weggebracht. Ik moest mee in het mandje. Ik snap niet dat ik niet los op de stoel mag maar goed, ze zullen dit wel makkelijker vinden, denk ik.
Om half 9 werd ik opgewacht door Becky, die heb ik daar al eens eerder gezien, een heel aardig mens. Ze heeft een rustige, zware stem. Heerlijk. Nou, ik mocht later op de tafel en ik kreeg een prikje. Dat was echt niet leuk maar ik heb geen kik gegeven. Ik ben uiteraard heel stoer. Daarna ben ik een stukje kwijt. Ik weet het gewoon niet meer.
Ik werd ineens wakker…raar hoor als je niet eens weet dat je in slaap bent gevallen. Ik voelde me suf en dacht “jee-ohjee, ik val haast van mijn kattengraatje !! “ . “Poeh”, en van achter zit het ook niet helemaal lekker en ik heb zulke loodzware pootjes, het lijkt wel of ik ze bijna niet op kan tillen. Naast me zat een dame te huilen. Heel vervelend maar ik kon mijn hoofd niet even optillen om te kijken waarom ze nou huilde. Mijn kattenbrein wilde ook niet zo meewerken, ik kreeg het niet op een rijtje. Ik soesde nog even weg en toen ik weer wakker werd zag ik ineens Becky weer, nu met ons mandje. Ik hoorde haar praten tegen….hé dat was fijn, het vrouwtje was er al om me op te halen. Jippie, weer mee naar huis. Ik voelde me echt gelukkig. Ik liet me natuurlijk gewillig door Becky in ons mandje stoppen en kroop helemaal tegen het gaas aan zodat ik goed kon kijken. Ik hoorde Becky tegen het vrouwtje praten en ook hoorde ik ze zeggen dat ik erg lief was geweest ( nogal logisch!) en dat ik vanavond niets mocht eten omdat ik dan misschien wel misselijk werd. Nou dat zullen we dan wel zien.
Wel jammer dat het vrouwtje niet zo goed kan rijden. Ik schudde en hobbelde en schoof van voor naar achter in het mandje. Da’s was wel heel vervelend want ik wilde zo graag slapen, mijn ogen dicht doen. Mijn vrouwtje moest onder het rijden het mandje vasthouden dus ging ik tegen haar hand aan hangen. Ze kriebelde me zachtjes en zei dat we zo thuis waren.
Ze moest ook haar best doen om het mandje recht te houden. Ze had het reismandje weer niet zo slim in de auto gezet. Ik heb het baasje wel eens tegen haar horen zeggen dat ze de gordel om het mandje moest doen. Nou, dat doet ze echt nooit, ik denk dat ze gewoon niet weet hoe het moet.
Toen ineens moest ik ook nog eens heel nodig plassen en ik dacht al “dat ga ik echt niet ophouden”. Na weer een hobbel had je het al, ik kon het niet meer tegenhouden en plaste gewoon in het mandje. Ik hoorde het baasje al snuffen. Die had het al geroken. “Ja hoor vrouwtje, klopt, ik heb geplast!”
Gelukkig zei ze dat ze er niets om gaf, ik kon er immers ook niks aan doen. Nou dat heeft ze dan goed gezien.
Toen we eindelijk thuis waren mocht ik er meteen uit. Dat ging niet zo soepel hoor, ik waggelde meer het mandje uit. Een beetje hangend tegen de zijkant. Dan zou het niet zo opvallen dat ik zo suffig liep. Ha, daar had je Hercules. Ja snuffel maar eens goed, ik ben er weer. “Hoezo, ik ruik anders??” Oh nee, Roos is weer boos, ik hoor haar brommen tegen Hercules. Wat is er nou weer aan de hand? Vrouwen!!! Ja, ik heb in mijn mandje geplast maar that’s it, meer niet. Ik ga eerst maar wat eten. Ik wil nu brokjes. Het was natuurlijk weer niet veel wat ik kreeg maar wèl mijn favoriete smaak van brokjes, zalm. Kijk, het vrouwtje van mij die weet wat ik lekker vind. Daarna ben ik echt weer gaan slapen . Mijn favoriete slaapkussen lag in de kamer tegen de verwarming. Ik was zo vertrokken hoor, ik hield mijn oogjes echt niet meer open. Dat oppoetsen van mijn achterkantje komt later wel. Want ik ben nu een je-weet-wel-kater net als Hercules, mijn vriendje Arie en Broertje. Ik krijg er gewoon rode katerwangetjes van!!!!

Chivas

Vriendjes met Hercules en Roosje

2007-10-07T11:15:00.000-07:00

Hercules vond me meteen leuk. Ik hem ook. Hij is een leuke speelkameraad. Ik heb al menig keer met hem gestoeid. Ik kan hem al aardig de baas nu. Ik vind Hercules zo aardig en hij is mijn grote voorbeeld. Ik ben graag bij hem in de buurt. Soms geeft hij me op mijn kop maar dan maakt hij het meestal wel goed met een heerlijke wasbeurt. Ik moet ook gewoon lief voor hem zijn. Ik weet wel dat ik heel druk ben.

De vriendschap met Roos ging in het begin niet makkelijk. Ze heeft vaak naar me gegromd en geblazen als ik te dichtbij kwam. Maar ik snap het wel, ze was natuurlijk bang dat ik haar pootje zeer zou doen met mijn drukke gedoe. Nu vindt ze me wel heel lief en ze daagt me soms zelfs voorzichtig uit. Ja, ze geeft nog steeds aan met een grom als ze me te lomp vind. Al met al heb ik het goed naar mijn zin.
Mijn baasjes zijn ook blij met me. Ik moest er wel aan wennen geaaid te worden. Ik wist daar gewoon niet goed raad mee. Ik ben nergens bang voor hoor, daar ligt het niet aan. Mensen om me heen, maakt me niets uit! Als ze maar niet steeds aan me zitten. Nu moet ik wel zeggen dat ik het toch wel lekker vind als ze me onder mijn kinnetje kroelen of als ze me 's ochtends wakker maken met een aaitje over mijn bol. Mmm.
Mrauws van Chivas

Mijn kattenkruidkussen !

2007-10-06T17:35:00.000-07:00

Ik heb een kattenkruidkussen gehad. Afgelopen zomer hebben het vrouwtje en oma Kattenkruid geknipt en gedroogd. Oma heeft dat kattenkruid in een kussentje gestopt zodat we er op kunnen liggen. Ze was speciaal naar hier gereden om het te komen brengen. Ze was ook wel heel benieuwd wat we ervan zouden vinden. Nou, het kussentje viel bij mij wel in de smaak hoor. Eerst had Hercules er al even opgelegen, hij begon er warempel een beetje van te kwijlen en volop aan het kussen te likken. "houd op Hercules, ik moet er strakjes ook nog op liggen ! ". Het ruikt ook geweldig. Roosje was niet zo heel erg geinteresseerd en toen mocht ik. Nou ik dacht dat ik helemaal gek werd. Joehoe...wat zalig, laat me maar hier, op dat kussen....forever. Ik heb verder niets meer nodig, geen eten, geen drinken, geen speeltjes. Laat me maar hier op MIJN kussen. Ja. ineens was het mijn kussen...mijn mijn mijn mijn!!!!

Ik ga nog even verder draaien en rollen. Gelukkig werd ik later ook heerlijk rustig van het kattenkruid en heb ik een poosje lekker liggen slapen. Het avondzonnetje stond erop..mmmm!

mrrauw Chief

Met zijn drietjes buiten rondstruinen..

2007-10-01T07:43:00.000-07:00

Het is lekker weer buiten. Bijzonder goed weer om eens een beetje rond te struinen. Wat op het bamboeblad kauwen. Mag niet van het baasje want dat schijnt gevaarlijk te zijn. We hebben niet voor niets kattengras staan. Maar af en toe moeten de kattentandjes het bamboeblad doorboren. Lekker lui liggen in het najaarszonnetje. Rollen over de stoeptegels zodat we eruit zien als een beest. Allerlei beestjes, stofjes en grond in ons vachtje. Tussen de planten liggen. Wat een heerlijk leven. We kunnen het gelukkig goed vinden met zijn drietjes en Roos durft sinds kort ook te klimmen op de plankjes die het baasje heeft bevestigd. Dat is wel lachen als je haar ziet trippelen. Maar, snel is ze wel. Niet zo snel als Hercules want die springt en rent echt het allersnelst van ons drietjes. Nu weer verder luieren... in de najaarszon.

kopjes van Chivas

Jaag als kat nooit op een pad.

2007-09-15T12:09:00.000-07:00

Het was een sombere dag. Alles was vochtig. De grond, de struiken, bah...ik houd daar eigenlijk niet van. Die dag was ik echter erg actief. Ik ben onder de Hortensia gedoken en heb tussen de Hedera zitten friemelen want ik hoorde iets. Ik ben niet zo snel als Hercules dus het duurde een poosje voordat ik zag wat het was. Ik wist al dat het niet onze "tuinmuis" was want die piept er altijd bij. De daagt ons altijd uit, alsof hij wil zeggen " pak me dan..als je kan". Nou hij mag wel uitkijken want Hercules zal hem zeker een keer te pakken krijgen ( * Hercules is mijn vriendje ). Nou ik met mijn koppie in de struiken en ja hoor daar zag ik hem kruipen. Zo'n dikke pad met wratten. Het was zeker geen kikker want die zijn wat vlotter. Ik moest een beetje mijn ogen toeknijpen anders kreeg ik steeds takjes in mijn oog maar even mijn pootje uitstrekken en ja hoor....ik kon hem al aantikken. Toen ging de pad er weer vandoor. Ik moest even omlopen en via het Rozemarijnstruikje gaan. " Ja HEBBES ! Ohhhhw help wat gebeurt en nu, wat proef ik...wat ruik ik...HELLUP ! Ik geloof dat ik helemaal niet goed wordt. Baasje, Hercules...waar zijn jullie dan, help me". Ik draaide me om en liep weg. Ik begon te kwijlen en moest gruwelijk kotsen. Lieve hemel al mijn heerlijke brokjes eruit die net tevoren had gegeten. Chivas en Hercules stonden me verdwaasd aan te kijken en ik schaamde me zo erg. Mijn baasjes keken me ook verschrikt aan. Ik besloot maar te doen of ik flauw viel, het was te genant, echt waar. Mijn vrouwtjesbaasje nam me mee naar binnen toen ik uitgekotst was en ze heeft met veel water mijn bekkie afgedaan, dat hielp wel hoor! Ik bleef nog even schuimbekken maar daarna ging de vieze smaak wel langzaam weg. Pff dat was een opluchting. Ik ben maar even rustig gaan liggen buiten. Hercules heeft me een neusje gegeven en heeft me weer wat opgepoetst. Ik geloof maar dat ik het even rustig aan doe. Roosje

Hercules is mijn grote voorbeeld

2007-09-14T07:08:00.000-07:00

september 2007:

Hercules is echt mijn held, mijn grote voorbeeld. Alles wat hij doet vind ik zo geweldig. Hij kan hardstikke goed springen en klimmen en hij verzint altijd leuke spelletjes om te doen. Hij snapt het baasje ook altijd heel goed terwijl ik dan echt grote vraagtekens heb. Dat vind ik ook zo knap van hem. Dan doe ik hem gewoon na en weet ik dat het goed is. Hij is verliefd op Roosje en als ik hem dan nadoe hoop ik dat Roos mij ook zo lief gaat vinden. Ik denk dat ze me een beetje een puber vindt.
Mrrauws van Chivas

De reddingsactie

2007-08-18T10:35:00.000-07:00

Tjonge jonge..dat was me wat.
18 Augustus was het, van dit jaar ( 2007 ). We lagen heerlijk in onze mandjes toen we heel hard hoorden mauwen buiten. Mijn baasjes hadden het natuurlijk ook al gehoord. We dachten eerst dat het de buuf was, Lilly, die weer aan het ruzie maken was. Maar...nee hoor. Toen we uit het raam keken...EEN VRIENDJE IN NOOD. Helemaal in een spar geklommen hier achter ons huis. Ze zat boven in het topje, ze kon er niet meer uit. Mila heet ze. Ja, haar baasje maar roepen maar Mila kon er echt niet meer uit. De hele nacht miauwen want Mila durfde er toen nog steeds niet uit.

Ze was inmiddels bijna naar de top geklommen en liep daar een beetje op en neer op een dunne tak. Wat een lef. De volgende dag was ze er nog niet uit en heeft haar baasje de brandweer gebeld. " Eerst 24 uur wachten, de kat zal er vanzelf wel uitkomen " zeiden ze. Puh, wat denken die malloten wel !!!! Mila zou er heus wel uitgekomen na een dag en nacht op die tak, ze is niet dom. Ze kan er natuurlijk ècht niet uit!! Nu moest Mila nog een volle dag en nacht in de boom blijven en inmiddels zat ze volop te huilen. Ik hoorde het wel, van angst om de rondvliegende eksters maar ook van honger en dorst. Zeker weten dat ze naar haar warme mandje wilde.

Gelukkig hebben we een slimme buurvrouw, die belde de volgende ochtend meteen een kennis. Die man is dol op bomen omzagen en die was wel bereid in de boom te klimmen en Mila te redden. Dat was me een reddingsactie. EN GELUKT. Die man verdient honderden kattensnoepjes, muisjes, heerlijke blikjes en die mag zelfs Hercules zijn favoriete paarse pluis hebben. Mauws van Hercules !!!!

Stoeien is echt het allerleukste wat er is !

2007-07-15T07:33:00.000-07:00

juli 2007

Ik stoei zo ontzettend graag, het is mijn hobby, voor elk uur van de dag. Je mag me ervoor wakker maken. Ik deed dat als kitten al en ik heb het ook geprobeerd met mijn baasjes. Die konden het iets minder waarderen. Ik ging dan hun hand beetpakken en erin bijten. Ook een beetje weer aflikken enzovoort. Maar ze konden het echt niet waarderen en ik kreeg iedere keer “NEE” te horen. Nou, dan is de lol er zo af hoor. Ik dacht nog dat het wel leuk zou zijn dat ik dan probeer hun hand te vangen met mijn kattepootjes en dat zij hem dan wegtrekken.
Maarrr....ze houden me niet tegen als ik met Hercules of Roosje stoei. Ze roepen wel eens: "hé Chief, nu is het wel genoeg hoor', maar dan ga ik gewoon nog eventjes door. Roosje vindt het niet zo leuk als ik op haar spring. Dat is het probleem met meisjes...die kunnen nergens tegen. Dan gaat ze gillen. Ja, en dan is het over met de lol want dan zijn natuurlijk alle ogen op mij gericht met een afkeurende blik van " Chivas, wat doe je nu weer !!!!"
Hercules, die is pas stoer. En als hij het niet kan winnen dan loopt hij heel COOL weg. Dat moet ik ook nog eens leren want ik wil altijd persee winnen, ik ga gewoon door en door. En dan word ik boos en ga ik mokken als ik niet kan winnen. Ook begint Hercules mij tijdens het stoeien gerust te poetsen en te wassen. Dan heeft hij gewoon geen zin meer om te stoeien. Dan pakt hij mijn kattenkopje in de houdgreep en poetst me helemaal bij!!! Maar als Hercules echt met me gaat stoeien, als hij in “the mood” is, dan is het voor mij echt feest. Dan rennen we om beurten achter elkaar aan, springen over elkaar heen, en duiken op elkaar, echt heel leuk. Ik kan dan wel uren bezig blijven.
Mrrauws van Chivas

Still in love with Roosje

2007-07-01T08:24:00.000-07:00

2007

Ik ben nog steeds dol op Roosje. Ik heb haar voorzichtig en lief behandeld toen ze ziek was. Dat kon ze erg waarderen. Ik had zo met haar te doen. Ik gaf haar maar steeds een wasbeurt want ze kon zichzelf niet goed wassen, vanwege de pijn. Ze had daar ook niet zo'n zin in. Gelukkig is ze weer een beetje de oude. Ze is wel een beetje kleinzerig geworden sinds de operatie en dan gaat ze gillen als we gaan stoeien. Tja, dan moet ik natuurlijk meteen stoppen anders wordt het baasje boos. Slimme zet van haar.

Ik was een beetje bang toen Chivas hier kwam wonen, dat ze Chivas wel heel leuk zou gaan vinden maar gelukkig is ze nog steeds "op mij". Chivas is gewoon haar vriendje. Hij is ook wel heel lief maar ontzettend druk. Daar wordt Roosje soms ook wel eens gek van.

Hercules

Mijn nieuwe "thuis" bij Hercules en Roosje.

2007-06-16T10:33:00.000-07:00

16 juni: Anita en Peter hebben me opgehaald. Een weekje later dan gepland, want Roosje was erg ziek. Ze wilden haar nog wat rust gunnen. Dat snap ik wel maar ik was er echt klaar voor. Ik was met alleen nog Chica, bij familie Lichter. Natuurlijk waren de kittens van Ullah er maar die zijn nog te klein om mee te spelen. Ik kon bij Uschi door het raam naar het binnenplaatsje. Heerlijk frisse lucht. Wel fijn dat ik hier bij mijn nieuwe baasjes ook naar buiten kan.

De reis vanuit Alken ging best goed maar natuurlijk was ik wel een beetje ongeduldig. Dat heb ik ook wel laten weten want ik heb constant geroepen; " is het nog ver? Is het nog ve-e-er?"

Ik vond het superspannend bij mijn nieuwe baasjes thuis. Hercules kwam meteen naar me toe en hij stelde zich meteen aan me voor. Roosje bleef iets verder weg staan. Ik zag wel dat ze iets aan haar pootje had. Ik heb me toen bedacht dat ik dat later maar eens moest bekijken. Eindelijk ging het mandje open, eindelijk kon ik eruit en gaan spelen. Eerst even de boel verkennen. ik was helemaal niet bang, ik voelde me meteen thuis.

Purrs Chivas

Nog een lange weg tot herstel.

2007-06-14T08:53:00.000-07:00

14 juni 2007

Het heeft een poos geduurd maar de wond aan mijn pootje is eindelijk dicht. Nadat het verband eraf is gegaan is de ellende met mijn pootje begonnen. Het was zo dik dat de dierenarts een prikje gaf tegen het vocht. Hij kneep ook in mijn pootje en het vocht kwam langs mijn nageltjes en wondranden naar buiten. Het deed ook echt pijn. Er kwam ook een rode pijnlijke bult boven de hechtingen op mijn pootje. Die bult ging 4 juni open en er kwam pus uit. Op 8 juni kwam er een tweede gaatje naast. De dierenarts zei dat het niets gaf, het vuil moest er toch uit. Dat stelde me een beetje gerust want ik begon me ernstig zorgen te maken of het nog goed zou komen. Toen het 11 juni tijd was om de hechtingen eruit te halen werden de werkzaamheden al na de eerste hechting gestaakt. De wond ging open. Ik voel me nu dus best down. de wond is wel dicht maar ik voel me nog niet zo happy. Ik heb al drie antibioticakuren en andere behandelingen achter de rug. Gelukkig vrolijkt Hercules me af en toe op. Het is mooi weer en hij is steeds bij me. Het zal wel goedkomen.

Tot mauws, Roosje

Het vliegt, het is kobaltblauw en….niet snel genoeg!

2007-06-04T14:30:00.000-07:00

Ik zag iets vliegen in de lucht. Mijn aandacht werd getrokken omdat het blauw was met prachtig mooie glinsterende vleugels....nee, geen vlinder, dat was het niet. Deze dingen zie ik wel vaker vliegen onder het doek van ons zitje. Dan kan ik er meestal niet bij. Maar deze kan ik wel te pakken krijgen. Ik er achteraan. Ik kon via de plankjes die het baasje overal heeft gemaakt heel gemakkelijk bij het blauwe geval komen. HEBBES!!! In één keer nog wel, een persoonlijk record. Deze jongen was mooi groot en hardstikke blauw. Ja baasje, ja vrouwtje, kijk maar eens wat ik gevangen heb, helemaal zelf gedaan. Ik ben weer op de grond gesprongen en ik heb hem op mijn gemakje opgepeuzeld. Wat het is weet ik niet maar het was heerlijk. Lekker knisperend en knapperig. In ieder geval was het geen vlinder want dan hadden ze vast afgenomen van mij. liefs en mrrauws Hercules

Dit doet echt pijn !

2007-06-01T08:26:00.000-07:00

Allejezus wat doet dit zeer. Het is vandaag 1 juni 2007.

Gisteren ben ik aan mijn pootje geopereerd. Wat een hel. Een heel middenvoetsbeentje eruit. Het gezwel zat te vast op het bot. Ik werd door Anita opgehaald en was zo dizzy als een konijn. De narcose heeft er flink ingehakt. Ik voel me zo rot. Mijn bazinnetje was zo lief voor me maar ik wist met mezelf geen raad. Ik mocht bij haar op bed slapen. Dat kwam omdat ik 's avonds steeds rond wilde lopen maar dan wankelde ik en viel ik overal van af. Zo op bed kon ze me goed in de gaten houden. Mijn baasje was op reis naar Zwitserland. Daar lag ik met dat rode verband en een pootje dat "klopte". Oef wat deed dat zeer. Het verband ging steeds strakker zitten en ik moest piepen van de pijn. Gelukkig begreep mijn bazinnetje het en ze probeerde het verband in te knippen. Ze deed me pijn en ik vluchtte van het bed af in de krabpaal. Maar mijn pootje werd heel dik en in de ochtend zag ze dat en ze sleurde me werkelijk waar aan mijn haar uit de krabpaal. Ze pakte me in de houdgreep en knipte het verband nog verder in. daarna werd ik meteen in de reismand gezet. Ik hoorde haar bellen met de dierenarts. Nooit gedacht dat ik blij zou zijn om er weer heen te moeten. Om 8 uur vanmorgen was het zover. John heeft het verband eraf gehaald . Ik had een poot zo dik en plat als een steelpan. Dit komt vast nooit meer goed. Eerst maar wat slapen nu het verband eraf is.

Roos

Ik heb een gezwel aan mijn pootje.

2007-05-30T08:06:00.000-07:00

30 mei 2007
Hier Roosje,

Ik heb een gezwel aan mijn pootje. Ja, die zit er al heel lang. Ik kan me niet meer herinneren hoe ik er aan kom. Ben ik ooit eens ergens in gaan staan? Is er bot zomaar gegroeid? Komt het omdat ik als Fold een kraakbeenafwijking heb? Ik heb wel een poos gehinkeld, waarom was dat? Het doet er niet toe. Mijn baasjes hebben besloten mij te opereren. Nou ja, ik heb van mijn sterilisatie weinig last gehad dus ik zie er niet zo tegenop. Ik hoorde dat er hier een nieuw kattenkind bijkomt en mijn baasjes willen me nu opereren zodat ik tegen de tijd dat Chivas komt weer ben opgeknapt. De dierenarts heeft foto's van de bult op mijn linkerpootje gemaakt maar ze weten niet wat het zou kunnen zijn. Ze wilden eerst een punctie doen maar de dierenarts heeft besloten dat de bult helemaal weg moet. Morgen horen jullie wel verder als ik terug ben van dierenarts John.

knuffels Roosje

Chivas 9 weken oud

2007-05-18T09:40:00.000-07:00

Mijn nieuwe baasjes komen weer kijken!

2007-05-18T09:39:00.000-07:00

Het is vandaag 18 mei en Anita en Peter komen weer kijken. Zij worden mijn nieuwe baasjes, bij hen ga ik straks wonen. Ik ben hier geboren in Alken bij Uschi. Het is wel een drukte hier. Ik woon hier samen met mijn mama, Zoo. Verder hebben we mijn broertje Chance. Mijn zusjes Chica, Coco en Collette. Tante Hemma, tante Tschjok O'Toff , oom Valdez en Bounty. Plus de twee honden Mollie en Wabbe. De kittens van tante Ullah zijn ook net geboren.

Ik vind het leuk dat Anita en Peter er zijn. Ze tillen me steeds op, dat vind ik iets minder leuk. Ik wil spelen en rennen met mijn zusjes en broertje. In de box van het kindje van Uschi klimmen, tussen de ordners kruipen en de administratie van de familie hier door elkaar gooien. Mama duwt me ook steeds op de grond en ik moet me eindelijk "over geven". Ze gaat me echt wassen. Het is ook wel nodig want ik moet er goed uitzien voor mijn nieuwe baasjes. Ik speel nog even met mijn plastic ring met een balletje erin. Ik hoor ze wel praten mijn nieuwe baasjes. Jippie, ze gaan ook zo'n ding voor me kopen als ik daar naar toe kom. Een poos geleden zijn ze hier ook al geweest. toen wist ik niet zeker of ze wel voor mij kwamen. Nu wel. Ik mag naar hen straks, als ik wat ouder ben.

Knuffels van Chivas

Mijn eerste muis !

2007-05-12T12:59:00.000-07:00

In het voorjaar hoorde ik steeds piepen achter de bamboeschutting. Steeds zag ik dan pootjes tussen de kiertjes van de bamboe en verdorie ik kon er niet bij. Ik dacht nog " kom nou muisje...dan kunnen we spelen" . Ik vind dat piepje als je met een muisje speelt zo leuk. Mijn baasje heeft mij ook een muisje gegeven uit de winkel (* gewoon nep hoor ), die piept ook als ik hem aanraak maar als ik er alleen maar naar kijk dan beweegt hij niet meer. En hij ruikt ook niet lekker...in ieder geval niet naar muis. Niet zo leuk dus. Die muis achter de schutting is wel "fun", die blijft maar piepen en bewegen. Ik riep Roos er dus bij om me te helpen want ik zag het muisje onder een kapotte bloempot schieten. Roos moest dan aan de ene kant de wacht houden..( nou ik hield mijn hart al vast want ik was bang dat Roos hem zou laten wegglippen )...en ik hield dus aan de andere kant de opening in de gaten. Balen...want mijn baasje had natuurlijk meteen in de gaten wat ik van plan was en dat er iets loos was daar bij de bloempot. Ja..ze kent me van haver tot gort...ik kan geen geheimpjes hebben voor haar. Ze ziet volgens mij zo'n wolk boven mijn hoofd met daarin mijn gedachten. Ze zette ( nou ja...gooide ) ons binnen, smeet de achterdeur dicht en ging eens kijken wat er te zien was onder de pot. "Ja baasje....dat weten wij wel..ONS SPEELTJE !!" Nou, ik keek door het keukenraam en zag het baasje bezig om ons muisje te bekijken. Ze nam hem mee en zette hem uit de tuin. Ik riep nog " neeeeh.. niet doen, die is van mij, om mee te spelen. Ik maak hem heus niet stuk!!". Nou ze hoorde me niet eens. En weg was de muis. Maar hij was niet lang weg, na een paar dagen hoorde ik het bekende hoge piepje van de spitsmuis en ik ging er dus weer achter aan met Roosje. Weer greep mijn baasje in.

Maar een paar dagen later kon ik haar vol trots mijn eerste gevangen speelmuisje laten zien. Helaas, toen ik hem vond was hij al stuk. Ik had hem heus niet kapot gemaakt. Dat zag mijn baasje ook wel. Hij was wel stijfjes en helemaal nat geregend maar dat kon voor mij de pret niet drukken. Ik hoorde het baasje wel zeggen dat het muisje het niet overleefd had omdat ik hem de vorige keer zo had gebeten. Nou volgens mij is dat niet zo. Ik had er alleen maar een beetje mee gespeeld en hem aangetikt met mijn pootjes. "jaja, ik heb heus mijn nageltjes wel ingetrokken gehouden !! " een trotse Hercules

Tay's Cherry Moon Chivas Regal

2007-03-15T11:17:00.000-07:00

Dit zijn mijn mama ( rechtsonder ) en papa ( linksonder ). Mijn mama heet Tay's Cherry Moon Say No More ofwel Zoo ( Lilac Scottish Fold ) en papa heet Diego de la Louve ( blauwe half langharige Britse Korthaar ). Ik ben geboren op 15 maart 2007. Ik heb één broertje Chance en drie zusjes, Coco, Chica en Colette.

Roosjes sterilisatie.

2006-09-29T08:37:00.000-07:00

Ze hebben mijn buikje opengemaakt en ik ben "gecastreerd", de boel is eruit. Ik voelde me de avond dat ik terugkwam van de dierenarts wel heel suf en ik ben fijn bij Peter op schoot gekropen. Daar heb ik liggen slapen en Hercules kwam naast me liggen. Dat was wel een geruststellend gevoel, heel veilig. De volgende dag mocht ik alweer eten en voelde ik me al stukken beter. Eigenlijk had ik helemaal geen pijn en helemaal geen last van mijn buikje. Het zonnetje scheen en het vrouwtje had een doos met een plaid erin voor me neergezet. Ik heb heerlijk in de zon liggen draaien en slapen. Hercules kwam me ook nog gezelschap houden, het doosje was meteen vol, haha.

kopjes van Roos

Hercules gecastreerd !

2006-07-10T08:28:00.000-07:00

Ik ben gecastreerd, dus ik houd het kort. Geen lolletje hoor. Ik mocht 's ochtends niet eten en ben de hele dag, ja echt de hele dag bij de dierenarts geweest. Nu is John heel aardig maar ik ben liever thuis bij Roosje. Die narcose heeft er ook goed ingehakt, ik ben nog zo suf als wat. Als Roosje dit straks ook krijgt staat haar nog wat te wachten. Ze snuffelt aan mijn achterste...leuk hoor! Verder is de boel ook een beetje ontstoken, dus ik poets me een ongeluk. Krijg ik dan ook weer pilletjes voor, antibiotica noemen ze dat. Gewoon troep en gewoon heel smerig. Ik heb geen keus hoor, wel of niet nemen want ze worden gewoon door het vrouwtje naar binnen gepropt. Ze zegt dat ik dan heel snel weer beter zal zijn, nahh we zullen het zien.....kopje van Herc.

Hercules " in love" met Roosje

2006-07-01T08:00:00.000-07:00

2006:

Ik ben werkelijk waar helemaal dol op Roosje. Ze is ontzettend lief maar niet te braaf. Ze is een dametje maar gaat toch met mij "op jacht". Ze is wel een beetje lui. Vaak kruipt ze heerlijk tegen me aan. Dan is het natuurlijk de bedoeling dat ik haar op ga poetsen. Ik weet precies hoe ze haar vachtje wil hebben en hoe ze het mooi vindt. Ik kan nooit op haar mopperen. Ik ben echt verliefd.

Mrrauwels Hercules

Hiep Hoera, ik ga bij Hercules wonen

2006-04-22T07:26:00.000-07:00

22 april 2006

De auto stopte in de Molenvenseweg. Ze namen me uit de auto. Het waaide, dat was ik niet gewend, ik ben immers nog nooit buiten geweest. Ze namen me mee hun huis in en ik werd met mand en al in de kamer gezet. Ineens zag ik een wit koppie voor het gaas van het mandje. Hey, dat moest Hercules zijn. Hij begon aan het mandje te snuffelen en ik dacht " dit zit wel goed, die vindt mij leuk ! " Ik mocht er meteen uit en we hebben even geneusd. Hij stelde zich voor. Meteen verliefd. Waauw..wat een leuke kater. We hebben gespeeld, gerend en gestoeid. Hij was wel meteen heel klef maar ja zo zijn die jonge katertjes nou eenmaal, laat ze maar. Ik hoorde het baasje wel roepen dat Hercules zich een beetje in moest houden. Daarna was ik zo moe dat ik eerst maar eens ben gaan slapen, veilig bij mijn baasje op schoot.

Mrauw Roosje

Het afscheid van mama en Iréne

2006-04-22T07:10:00.000-07:00

22 april 2006

Ik werd opgehaald in Rijkevorsel –België om 10:00 uur door Anita en Peter. Ze kwamen binnen met het mandje. Oh jee, daar moest ik in. Iréne kon niet zo goed afscheid van me nemen zag ik. Van mama Amber en papa Nesta had ik al afscheid genomen, ze zagen wel dat ik een goed thuis zou krijgen. Iréne gaf nog mijn lievelingsbrokjes mee. Ik kon wel likkebaarden toen ik die grote zak brokjes zag!

Iréne had nog tegen Anita gezegd dat ze mij in de auto maar op schoot moest nemen. Dat vond ik een heel goed idee, veel gezelliger! En buiten oppassen voor de kou, ik ben immers nog nooit buiten geweest.

Op de terugweg naar huis heb ik dus bijna de hele weg bij Anita op schoot gezeten. Ik kreeg het onderweg wel warm en ik werd het een beetje beu om stil te blijven liggen. Helaas had Anita niet zo'n zin om me door de auto te laten kuieren, wat ik natuurlijk wel graag had willen doen. Helaas werkte mijn gespartel averechts en ze zette me in het reismandje.

Eigen schuld, dikke bult natuurlijk. Ach zo ver zal het niet meer zijn....

Mrrauw van Roosje

Ze kwamen helemaal uit Vught bij MIJ kijken

2006-03-31T07:06:00.000-08:00

31 maart 2006

Ik was 4 weken oud toen Anita en Peter op bezoek kwamen bij mij. Ik woonde toen in Rijkevorsel bij Iréne. Nou ja, ze kwamen toen nog niet echt voor mij maar ze wilden graag een Foldje. Ik zag wel dat ze naar me wezen en ze aaiden me. Ze wisten toen nog niet of ik met ze mee zou mogen. Ik was al aan iemand anders beloofd. Nou, ik hopen dat ik met hen mee zou mogen want er was bij hen thuis in ieder geval een katertje waar ik mee zou kunnen spelen. Ik baalde wel want ik zag er toen niet uit. Mijn staartje was net een antenne, fraai hoor! Ik kon ook nog niet zo best lopen, ik wankelde en viel steeds op mijn kontje. Ik deed supergoed mijn best maar het zal geen mooi gezicht zijn geweest. Ik voelde al wel dat Anita en Peter mij best zagen zitten. Ze zeiden steeds hoe lief en schattig dat ze me vonden.

31 Maart kwamen ze ’s avonds dus weer bij me kijken. Dat betekende dus dat ze eens van ons wel zagen zitten. ik was toen 9 weken oud. Peter tilde me op en ik lag heerlijk op zijn arm, tegen hem aan. Ik hoorde in de verte nog brabbelen, dat ik over een paar weken met hen mee mocht. Ik was heel erg blij en was nu gerust dat ik wist waar ik terecht zou komen. Toen ben ik geloof ik in slaap gevallen. Dat is wel een goed teken denk ik.

Miauws en kopjes van Roosje

Ouders van Roosje

2006-03-31T07:00:00.000-08:00

papa Nesta d'Amor ( links )en mama Amber The little Prairie.

Mijn nieuwe thuis ( Hercules )

2006-03-25T08:00:00.000-08:00

25 maart 2006

In mijn nieuwe huis mocht ik meteen uit het mandje en kon ik op ontdekkingstocht. Het rook allemaal zo vreemd. Waar was de kattenbak ? "Oh jee" dacht ik nog " als ik maar geen ongelukjes maak ". Ik ging maar direct vragen aan ze waar alles was. Ze gingen het meteen vertellen ook. Daar stonden de brokjes, de kattenbak, bakje water. Speeltjes zag ik ook al liggen. Net zoiets als thuis. Ze hadden mooi dezelfde brokjes als thuis in Leiden. Ja, wist ik veel dat Sylvia brokjes had meegegeven en dat dit allemaal al voor mij geregeld was.

Ik was wel moe hoor en na mijn nageltjes even gescherpt te hebben aan die mooie krabpaal ben ik maar eens even gaan kijken wat Peter aan het doen was. Die zat in iets groots te lezen en toen ik erop sprong maakte het leuke kraakgeluidjes. Hij vond het ook wel leuk dat ik dat deed want hij ging er om lachen. Daarna ging ik ook nog een dutje doen bij Anita. Eindelijk ontspannen, even slapen, even bijtanken van alle spanningen. Ik ging helemaal in katzwijm.

liefs Hercules

Gefopt en in een mandje gestopt...

2006-03-25T06:35:00.000-08:00

Anita en Peter kwamen bij mij in Leiden. Ze hadden een mandje meegenomen. "Leuk", dacht ik nog " ik kruip er gezellig in". De anderen waaronder Annie, Beauty, Amy en Aricia vonden het ook allemaal leuk maar ja, die waren iets slimmer. Die gingen even snuffelen en daarna waren ze weer weg. Ikke niet, ik ging gewoon liggen. Mijn mama kwam me nog even wassen en ik vond het allemaal wel lekker.
Een wasbeurtje, lekker op een fleecedekentje liggen. Toen ging ineens het deurtje dicht en zat ik zo in een ronkende auto !!!!
Ik roepen dat ik naar huis wilde en dat dit niet de bedoeling was. Ik vond ze natuurlijk wel aardig maar ik ging liever terug naar huis, zelfs naar Aricia die altijd zo wild met me stoeit. Ik merkte wel dat Anita en Peter me gerust wilde stellen want ze gaven me wat brokjes maar daar had ik nou net even geen zin in! " Ik wil naar hui-ui-uis !"
Mrauw purr van Hercules

" Ik wil mezelf even voorstellen, ik ben Hercules" .

2006-03-25T06:10:00.000-08:00

Hallo mrauw, hier mijn verhaal. Ik ben Hercules.
Ik ben 25 maart opgehaald in Leiden door Peter en Anita. Zij zijn mijn nieuwe personeel. Ja, honden hebben een baasje maar een kat, zeker zo'n mooie kater als ik, heeft personeel. Het is niet zo, dat ik altijd op mijn wenken bediend wordt hoor....maar ze zijn wel heel lief voor me. Van Anita krijg ik mijn natje en droogje, zij praat ook veel met me. Peter kroelt me op zijn tijd en maakt leuke dingen voor ons zoals de klimplanken in de kattenren.

Ik ben geboren bij Rosalinda en Sylvia in Leiden. Mijn papa is Pickwick of The Templegates uit Schotland en mijn moeder is Jadwiga's Tosca.
Ik heb twee broertjes. Harvey en Herbie, allebei zwart chinchilla. Harvey is nog knuffeliger dan ik en Herbie is wat stiller. Ik zit overal een beetje tussenin. Nou niet dus. Ik knuffel en praat er lustig op los.

Miauws van Hercules

ouders van Hercules

2006-03-24T06:15:00.000-08:00

Papa Templegates Pickwick ( links ) en Mama Jadwigs Tosca

Laat ik ons even voorstellen.

2006-03-24T05:18:00.000-08:00

Mrauw...

Laat ik me voorstellen, ik ben Hercules The Lovely Amor. Ik ben de eerste die in 2006 bij Peter en Anita is gaan wonen. Voorheen zijn er natuurlijk wel andere kattenwezens geweest maar die ken ik alleen van verhalen. Ik ben geboren op 17 december 2005 in Leiden bij familie Wassenaar. Ik ben een black silvershaded Britse Korthaar kater. Na mij is Roosje hier komen wonen. Ik moet zeggen dat ik haar wel heel leuk en charmant vind. Ze heet officieel Rosa of the Little Dreamhouse ( dat vind ik een rare naam ! ). Ze is een black tabby spotted Scottish Fold poesje en ik vind haar heel mooi. Ze is geboren op 28 januari 2006 te Rijkevorsel in België bij Iréne. Verder is de hekkensluiter hier Tay's Cherry Moon Chivas Regal. Hij is 15 maart 2007 geboren. Ook in België, in Alken. Hij is een blauw Scottish Fold katertje. Hij is reuze lief hoor maar...druk!!

Abby's verhaal over FIP / 03 februari 2006

2006-02-03T18:00:00.000-08:00

03 februari 2006 vrijdag
’s Ochtends ligt ze nog in haar mandje en ze spint volop als ik naar haar toe kom. Ik neem haar mee en leg haar op bed. Ze ligt aan onze benen en spint dat het een lieve lust is. Dan springt ze van bed af en strompelt ze naar de kattenbak. Als ze weer terug is leg ik haar op bed en komt ze een beetje naar ons toe. Ze spint en geeft heel zachtjes kopjes. Ze beweegt wat met haar achterpootjes en een voorpootje alsof ze me wil pakken. Dan kruipt uit zichzelf onder het dekbed waar ze even blijft liggen. Da’s te warm dus dan maar het kopje onder het dekbed uit.
Dan kruipt ze naar het voeteneind en als Peter zich gaat aankleden lukt het me haar naar me toe te lokken. In etappes dat wel, net of ze te moe is dat stukje in een keer te lopen en blijft ze heerlijk naast me liggen. We hebben tot kwart over 9 geslapen. Als ik opsta ga ik eerst naar het voorkamertje om de kattenbak van Abby mee naar beneden te nemen en zie voor de kattenbak dat de krant helemaal nat is, geel en op de rand van de ingang van de kattenbak ook. Ik ruik eraan maar ruik helemaal niets. Geurloos. Plas zou je op zijn minst moeten ruiken, toch? Ik neem Abby mee naar beneden en leg haar in het hangmandje.
Ik bel daarna Peter op die gaat de dierenarts bellen. Ze komt vanavond langs tegen zessen. Dan gaan we samen kijken wat we gaan doen. Abby is zo ziek.

Ik heb wat foto’s gemaakt van Abby. Elke keer als ik bij haar kom en ze spint dan ga ik twijfelen. Doen we er wel goed aan dat we de dierenarts laten komen ? Moeten we het niet nog een paar dagen aankijken ? Zou het niet iets anders zijn ? Maar als ik haar even later uit het mandje til om te kijken of ze op de kattenbak moet, voelt ze helemaal slap. Als ik haar neerzet moet ik haar topjes van haar voorpootjes rechtzetten anders zitten ze dubbel. Ze schuifelt weg van de kattenbak en laat zich meteen vallen. Dit is echt zielig. Ik zet haar maar snel weer in het mandje. Lieve Abby, ze heeft het zelf inderdaad niet door en ze spint weer verder.

Ik moet even weg en als ik terugkom zie ik dat ze in het hokje van de krabpaal is gekropen, ze ligt daar maar wat voor zich uit te staren. Ik probeer of ze wat van de Vita Kraft stick lust, Ze heeft zelfs geen controle over het bijten want ze bijt heel hard in mijn vinger. Ze eet een heel klein friemeltje.
Om een uur of vijf gaat ze even naar de kattenbak. Ze stapt erin maar kan de moeite niet meer opbrengen om een stap verder te zetten, zodoende plast ze uit de kattenbak. Haar urine is donkergeel van kleur. Van vanochtend is dus ook urine geweest. De krant is weer helemaal nat. Ze draait zich om en ligt half op de natte krant. Ik maak haar een beetje droog en til haar op en zet haar voor het waterbakje. Ze maakt veegbewegingen met haar pootje, als wil ze het begraven en als ze aanstalten maakt om naar haar hangmandje te klimmen til ik haar op en zet ik haar in het mandje. Die moeite hoeft ze niet meer zelf te doen.
Voordat de dierenarts komt ligt ze wat onrustig in haar mandje, waarschijnlijk weet ze niet zo goed hoe ze moet gaan liggen. Haar buik zit haar vast ook erg in de weg. Ze ligt nog wel steeds op haar eigenwijze “ Abby manier ” kin over het randje te kijken. We hebben het laatste uurtje tot de dierenarts komt tegen haar gebabbeld en haar geaaid.

Vrijdagavond 3 februari
De dierenarts komt om 18:00uur. Ze kijkt nog even naar Abby en ziet ook hoe ziek ze is. Ze zegt ook dat ze echt niets meer voor Abby kan doen en dat het zo sneu is omdat ze zo jong is en dat ze zo mooi is.

Peter neemt Abby op schoot zodat het spuitje met narcose kan worden gegeven in haar kontje. Ze vindt dit echt niet leuk en wil toch van schoot af. Ze kan amper nog lopen. Peter schrikt hier erg van, dit heeft hij nog niet gezien. Ik ga een handdoek pakken in de keuken voor als ze overgeeft. Als ik in de kamer terugkom zie ik Abby wankelend lopen en til ik haar meteen op. Als ik haar vast heb voel ik haar hartje rustiger worden. Ik blijf haar vasthouden, wieg haar en praat zachtjes tegen haar. Ze blijft heel rustig liggen. Gelukkig hoeft ze niet over te geven en ze valt heel rustig in slaap. Dan ga ik met haar op de bank gaan zitten en aaien en knuffelen Peter en ik haar. Peter neemt haar over als de dierenarts aan Abby de laatste injectie gaat geven. Haar lichaampje vecht nog even maar daar merkt ze zelf niets meer van. We houden haar nog een poos vast en blijven haar aaien en kussen. We zullen die lieve kleine schat zo gaan missen. Dat blijven we ook zeggen tegen haar. Peter legt haar in een mandje met haar “eigen trui”. Op die trui ligt ze altijd te slapen op het voorkamertje.

Lieve Abby… ze is er niet meer.

Abby's verhaal over FIP / 30 januari t/m 02 februari 2006

2006-02-03T17:30:00.000-08:00

30-01-2006 maandag
Met Abby gaat het redelijk. Half 6 in de ochtend komt Abby naar onze slaapkamer. Ze gaat eerst wat drinken en springt daarna, met een beetje moeite dat wel, op bed. Eten doet ze heel matig dus nu we het druppeltje DEX niet in het voer kunnen doen, druppelen we het rechtstreeks in haar mondje wat een heel gevecht is. Ze neemt van al het eten wat likjes, het is niet veel maar alles wat ze binnenkrijgt is meegenomen. Ze wil wel. Als ik naar mijn werk ga ligt ze in het hangmandje.

’s Middags belt Peter de dierenarts, omdat we eigenlijk nog geen verbetering zien en wat vragen hebben. Ondanks dat de wachtkamer vol zit, neemt de dierenarts alle tijd om uit te leggen dat de Cortison toch wel een week de tijd nodig heeft om resultaat te geven. De korte opleving na het laatste bezoek aan de dierenarts is het gevolg van een stevige hoeveelheid Cortison die ze in 1 keer binnen heeft gekregen. De dagelijkse DEX druppels moeten door het lichaam zelf worden omgezet in Cortison. Uiteindelijk heeft het toch wel een week nodig om resultaat te geven. Ze moet dan weer levendiger worden en de eetlust moet weer terugkomen. Verder moet ze zelf aangeven wat ze wil; eten, bewegen of slapen. Niet in alle gevallen zal de dikke buik ook weer verdwijnen, dus misschien krijgen we er toch weer een soort Sammie bij. We spreken af om nog maar even af te wachten en eind van de week weer te bellen. We zijn een beetje gerustgesteld alhoewel het heel vaak ook niet aanslaat.

31-01-2006
Abby is vanmorgen aardig wakker, ze komt op bed tussen ons in liggen spinnen en kopjes geven. Ze loopt mee naar beneden en “praat” een beetje tegen mij. Ik kijk of ze wat wil eten en ik zie dat ze een paar brokjes neemt. Maar wat me nu opvalt is dat ze vaak een brokje in haar bekje pakt en het dan weer, als ze een volgend brokje neemt, uit haar bekje laat vallen. Ik weet niet wat dat is het lijkt wel van ” ik wil wel maar ik kan niet…”. Daarna geven we samen het druppeltje DEX. Het gaat steeds beter. Ik houd Abby vast en doe haar bekje open en Peter druppelt het erin en kijkt goed of het er ook echt goed in gaat. Daarna krijgt ze een likje smeerkaas. Dit vindt ze heel lekker. Ze ligt vandaag veel in haar mandje. ’s Avonds wil Abby weer op de krabpaal. Ze springt van de tafel naar krabpaal maar haalt dit niet. Ze valt ertussen en blijft met haar nageltje bovenaan de krabpaal haken. Ik heb echt medelijden met haar. Hopelijk heeft ze zich niet zeer gedaan. Haar buikje lijkt vandaag ook wel dikker dan ooit. Ze ligt even wat te soezen op de krabpaal. Ik voel me voor het eerst pessimistisch over Abby, dat heb ik eigenlijk niet eerder gehad. Ze heeft niet gepoept vandaag.

Woensdag 01-02-2006
Vanochtend is Abby al vroeg wakker. Ze loopt mee naar onze slaapkamer. Ze komt tussen ons in liggen en spint volop als ze geaaid wordt. Maar het is allemaal anders, ze geeft helemaal geen kopjes wat ze normaal gesproken altijd doet. Ze gaat ook meteen liggen. Dat doet ze normaal ook niet. Uiteindelijk gaat ze tussendoor nog een keer wat water drinken en kruipt weer op bed bij Peter.. Ze blijft daar liggen ook als ik ga douchen en later me aan het aankleden ben. Tot gisteren loopt ze dan rond en gaat dan ook zelf mee naar beneden. Vandaag neem ik haar dus mee naar beneden en geven we haar meteen een druppeltje DEX. Ze wil niets eten. Alleen een likje smeerkaas. Ik neem haar mandje van boven mee naar beneden en de kattenbak zodat ze niet overdag helemaal naar boven hoeft voor de kattenbak. Ze wil in het hangmandje dus springt op het krukje, wat ze dus weer net niet haalt. Ik til haar er maar in. Ze lijkt ook last van haar oogjes te hebben, al dagen, die knijpt ze meestal dicht. Alsof ze last heeft van het licht. Ze doet verder niet veel meer als in haar hangmandje liggen.
Verder heeft ze die dag een beetje gegeten, even bij me op de krabpaal gelegen en een beetje rondgelopen. Drinken gaat nog wel redelijk.

02 februari 2006 donderdag
Vandaag gaat het weer iets minder goed. Het was nog voor 4 uur in de ochtend. Ik dacht dat ik haar hoorde piepen. Ze zit te spinnen in haar mandje. Ik neem haar mee en zet haar op bed. Ze voelt zo slap als je haar optilt, er zit totaal geen weerstand meer in. Ze gaat tussen ons in liggen knorren en we dutten nog wat tot in de ochtend. Als ik aan het douchen ben springt ze nog even van het bed af en springt daarna weer via Sammie’s stoel op het bed. Waar ze bij Peter gaat liggen.
Daarna vast ritueel, kattenbak naar beneden, druppeltje DEX in haar mondje zien te krijgen. Alleen wordt er vanochtend niet gegeten en gaat Abby meteen in haar mandje liggen. Ze kijkt heel loom, haar oogjes staan niet helder maar ze spint wel als ik haar aai of tegen haar praat. Haar oortjes staan de laatste dagen meer horizontaal als rechtop op haar kopje.
Als ze op de krabpaal wil kijkt ze me aan of ze wil zeggen “ til me even op, ik kan het zelf niet!”. Dat doe ik dan maar. Peter zei al dat het lijkt of ze het wat benauwder heeft sinds gisteravond. Nu zie ik haar inderdaad wel veel duidelijker ademen. Jeetje, het lijkt wel hard te gaan nu. Het gaat elke dag een beetje achteruit. Ze eet zo weinig en als ze eet lijkt ze met haar tandjes te knarsen. Net of ze de controle kwijt is.
Als ik naar boven ga hoor ik Abby de trap op kruipen. Volgens mij kost het haar alle kracht want bovenaan zakt ze, het lijkt van vermoeidheid, op het kleed ineen.
Ik heb haar mee naar beneden genomen en in het mandje gelegd. Op dat soort momenten zie je weer hoe slecht het met haar gesteld is. Maar wat tegenstrijdig is, is dat ze nog zo graag wil en er nog zo glanzend uitziet. Ze ziet er door haar buik redelijk uit maar haar ruggengraatje is zeer goed te voelen en steekt veel te veel uit, er zit geen vet meer op.

02 februari 2006 donderdagmiddag
De dierenarts heeft teruggebeld. Peter heeft hem vanmiddag tegen twee uur gebeld maar de secretaresse zei dat hij bezig was en dat hij wel terug zou bellen. Hij zegt dat we het nog even aan moeten kijken met Abby omdat er niet veel anders meer te doen valt als wat we nu doen. Hij zegt nog een keer een injectie te kunnen geven maar die zal hoogstwaarschijnlijk niet werken anders had de Cortison de vorige keer al wel aangeslagen. Ook de DEX-druppels moeten nu gaan werken en we zouden verbetering moeten zien. We kunnen alleen nog maar goed opletten dat ze goed blijft eten en drinken en dat ze het naar haar zin heeft. Ze heeft in principe geen pijn van de FIP maar we moeten wel opletten dat er geen vocht rondom haar longen of hartje komt zodat ze het benauwd krijgt. Ook als ze de interesse in ons gaat verliezen en zich weg gaat stoppen geeft aan dat ze niet meer wil. Dit is toch wel erg zwaar om te horen omdat we haar absoluut niet kwijt willen. Maar we moeten wel eerlijk blijven naar Abby toe en doen wat in het belang van haar is.

’s Avonds doet ze een klein plasje op de kattenbak en zakt steeds door haar pootjes. Eten wil ze niet en ze is daarna vrij lusteloos. We nemen haar mee naar boven naar haar mandje. We leggen haar erin en ze heeft totaal geen spanning in haar lijfje. Ze heeft weer niet gepoept. Peter en ik praten met elkaar of we Abby niet gewoon rust moeten geven, dit strijden van Abby leidt helemaal nergens toe en ze wordt met de dag slechter. Ze takelt nu echt af. Ze heeft volgens mij dan geen pijn maar het hele leven gaat langs haar heen. Dit is geen leven voor een katje van 5 maanden oud. Dit is echt ontzettend moeilijk en heel erg oneerlijk!!!!

Abby's verhaal over FIP / 25 t/m 29 januari 2006

2006-02-03T17:15:00.000-08:00

woensdag 25-01-2006
Abby is nog steeds heel sloom. Ze eet nog wel heel goed en drinkt prima maar haar buikje groeit. Ze wast zich wel goed maar echt veel pit zit er niet meer in. Abby ligt steeds in haar hangmandje en verder gebeurd er niets. Abby’s oogjes blijven wat vuil afgeven ondanks de oogzalf. Ik maak dus maar weer een afspraak met de dierenarts. Ik kan morgen om twee uur terecht, meteen na het spreekuur ‘s middags. Met de oogzalf ziet ze er helemaal zo ziek uit, het is zo zielig om te zien. Ik heb zo met haar te doen. Ze hoort te rennen, te spelen.

26-01-2006 donderdagmiddag
Tegen kwart voor twee rijd ik met Abby naar de dierenarts. Ze zit weer volop tegen te sputteren zoals gewoonlijk dat ze niet wil en weer zeg ik haar dat ze heel sterk moet zijn en goed moet vechten om weer beter te worden. Tegen twee uur ben ik er. De praktijk is verder leeg en ik mag meteen naar binnen. Ik vertel dat ik er geen vrede mee heb dat hij maandag zei dat Abby waarschijnlijk FIP heeft. Ik wil meer zekerheid daarover en ik vertel dat ik gisteravond gebeld heb met de praktijk en dat de arts toen vertelde dat er eventueel een foto of echo gemaakt kon worden. Ik zeg hem ook dat Abby nog zo goed eet en glanst en spint. Ze maakt niet echt de indruk heel ziek te zijn op het sloom zijn op de dikke buik na. Ik zeg ook dat ze heel slecht poept ( misschien is er iets mis met haar darmen en heeft ze daarom een dikke buik ? ) terwijl ze dat normaal wel echt heel veel doet. Hij gaat dan nog een keer aan Abby’s buikje voelen en nu piept ze niet. Hij besluit dan een punctie te gaan doen om enige zekerheid te verschaffen. De assistente houdt Abby vast ( gelukkig want ik wil dat niet zelf doen ) en er wordt een dikke naald tevoorschijn gehaald. Ik heb medelijden met Abby. De prik komt en Abby geeft een schreeuw maar ze doorstaat het verder dapper. Hij trekt helaas de spuit vol vocht, heel gemakkelijk. Ik heb toch nog even hoop, het vocht is wel gelig zoals bij FIP hoort maar ook heel dun. Dat vindt hij vreemd. Hij spuit het vocht op de tafel en is een beetje verbaasd dat het zo dun, vloeibaar is. Hij trekt een aantal keer het vocht op met de spuit en helaas langzaam aan begint het door de lucht draden te trekken en dikker, plakkeriger te worden. Wat heel raar is, is dat ik dit toch ondanks mijn hoop wel verwacht heb want ik schrik niet en ben niet overstuur. Ik voel me heel rustig eigenlijk. Nu kunnen we in ieder geval als het mogelijk is iets voor Abby gaan doen. Ik ben er nog helemaal van overtuigd dat het goed komt met haar, ze is te jong om dood te gaan, dat kan gewoon niet ! De dierenarts besluit om met Cortison te beginnen en geeft haar direct weer een spuit. Weer even gegil van Abby. Het arme poesje heeft zoveel te verduren. Verder moet ze nu levenslang Dexdruppels in gaan nemen en de assistente, de vrouw van de dierenarts, zegt me Echinaforce te gaan halen voor Abby en haar daar ook elke dag een druppel van te geven in haar voer om haar weerstand te verhogen. Ze zegt ook dat Abby elke dag één DEXdruppel moet krijgen. Ik hoor haar nog zeggen “ het kan me niet schelen hoe ze het binnenkrijgt, als ze het maar binnen krijgt”. Ze vertelt me dat ze veel van FIP af weet, ze heeft vroeger zelf een cattery gehad. Er was toen bij de kattenverenigingen een regel om alle katten met het Coronavirus , dus met kans op FIP, af te maken. Dit is echt belachelijk omdat zoveel katten het virus bij zich dragen zonder er ziek van te worden. Het is gewoon pech. Abby is een binnenkat, ze leeft niet in een grote groep met katten, heeft in het verleden niet echt stress gehad waardoor ze FIP zou hebben kunnen ontwikkelen. Het is echt jammer, zeker omdat ze zo jong is. We hopen maar dat de Cortison aanslaat. De kans dat ze dan ermee kan leven is dan zeer aanwezig. Anders is het een kwestie van een paar weken met “natte FIP”.

Thuisgekomen laat ik Abby uit haar mandje. Ze loopt ontstekingsvocht te druppen in de gang. Het gaatje in haar buikje waar in gestoken is, is nog open. Het handdoekje uit het mandje is ook nat. Ik heb maar direct weer gebeld met de dierenarts of dat normaal is. Hij vertelt me dat het vanzelf dichtgaat. Heel de gang en keuken drupt ze onder. Ik probeer haar buikje, wat helemaal plakt, een beetje droog te maken. Haar achterpootjes een beetje af te drogen. Dan wordt het wat minder en zet ik haar in het hangmandje met een handdoek. Ze blijft daar zitten en gaat zich wassen. Ik hoop maar dat ze niet misselijk wordt van al dat ontstekingsvocht. Haar buikje is in ieder geval wat minder dik en ze heeft nu een hangbuikje. Later is ze op de krabpaal gaan liggen. Ik maak de gang en keukenvloer maar helemaal schoon. Abby leeft wat op, misschien doordat de druk van haar buikje minder is of de injectie Cortison. Ze is weer wat actiever en zelfs een beetje over te halen tot spelen.
( Vandaag hebben we afscheid moeten nemen van onze kat Sam. Het is hier in huis één groot “jankboel” ).

Vrijdag 27-01-2006
Het is een koude dag met een heerlijk zonnetje. Het gaat redelijk met Abby. Niet goed, niet slecht, haar buikje is wel weer in omvang toegenomen. Ze heeft haar druppeltje Echinaforce en DEX-druppel in het blikvoer gehad. In de ochtend heb ik haar even op mijn arm gepakt en haar mee naar buiten genomen. Je ziet haar rondkijken naar de vogels die vliegen. Ze trekt haar neusje op om te snuffen wat ze allemaal ruikt. ’s Avonds nog een keer Abby’s ogen met de Aureomycine oogzalf. We besluiten dat dit ook de laatste keer is. Abby vindt het zo vreselijk en worstelt zich in allerlei bochten. Het lijkt wel of het haar pijn doet. Ze laat spontaan een heleboel haar van haar buikje los van de stress en dat willen we niet meer. Ik bedenk dan dat als Abby zich door deze toestand heen trekt er nog tijd zat is een keer iets aan haar oogjes te doen en dat als ze het toch niet haalt en er geen verbetering optreedt dat ze aan schone oogjes ook niets heeft. Later lees ik op internet een aantal keer dat Aureomycine pijnlijk kan zijn in de oogjes.

Zaterdag 28-01-2006
Het is heel mooi weer en erg koud. Abby heeft ons vanochtend begroet met honderd kopjes geven en komt tussen ons in liggen. Ik had beneden al vroeg de bakjes eten bijgevuld en de kamerdeur opengezet. Als ze zin heeft kan ze ook in haar hangmandje gaan liggen. Ze heeft vannacht weer gepoept gelukkig. Uit bed gekomen maak ik voor Abby wat blikvoer met de druppeltjes Echinaforce en DEX. Dit eet ze meteen op en ik denk: “ de dag begint in ieder geval goed”. Maar helaas eet ze de verdere dag niet veel meer. Peter heeft gisteren kattenmelk meegenomen voor kittens vanaf 4 maanden en die heb ik vanochtend en vanmiddag ook een beetje gegeven verdund met wat warm water. Dat vindt ze wel heel lekker. Drinken doet ze erg goed. Veel eigenlijk. Vanochtend was ze ook enorm aan het drinken uit het bakje op onze slaapkamer.

Verder zit er niet veel activiteit in Abby. Ze ligt veel te slapen op de krabpaal en in haar hangmandje. Af en toe loopt ze eventjes rond, loopt naar haar eetbakje , probeert dit dan onder te graven met bewegingen van haar pootje. Ze loopt even een rondje op de tafel waar ze eventjes gaat liggen op de stapel papieren. Piept af en toe een keer waarbij ik dan denk “ heeft ze pijn of voelt ze zich niet goed??!! Wil ze gewoon wat zeggen? Net in haar hangmandje heb ik haar nog maar een keer gezegd dat ze echt moet vechten en haar best moet doen om wat op te knappen. Dat ze een heel erg mooi poesje is en we blij zijn dat ze bij ons is. Ze loopt af en toe naar boven, waarom weet ik niet. Misschien om een klein plasje te doen want drolletjes vind ik niet. Daarna heeft ze even op de krabpaal bij de computer liggen slapen. Ze ligt zo lief half op haar zij met haar kopje plat op het blauwe pluche van de krabpaal. We nemen haar zo maar mee naar boven naar haar kamertje zodat ze flink kan rusten.

Zondag 29-01-2006
In de ochtend gaat het redelijk met Abby, ik hoor haar op brokjes knabbelen op haar kamertje en ze komt bij ons op bed. Ze ligt tegen Peter aan en spint volop. ’s Ochtends kijk ik of ze gepoept heeft, gelukkig heeft ze dat gedaan. Als ik opsta zakt me de moed toch een beetje in de schoenen want ze is toch weer vrij lusteloos. Ze ligt wat voor de kattenbak op de vloerbedekking. Uiteindelijk loopt ze wel mee naar beneden maar eten wil ze niet. Geen melk, geen blikvoer en dat betekend dat we haar DEX-druppel in het bekje moeten doen want die moet ze in ieder geval innemen.

’s Middags geeft ze over, de weinige brokjes die ze heeft gegeten komen er weer uit. Peter en ik maken plannen om morgen maar weer contact op te nemen met de dierenarts.

In de namiddag proberen we Abby weer wat te laten eten en zetten we wat blikvoer en melk klaar. Later ga in naar boven naar de voorkamer en komt Abby me na. Als ik gedoucht heb zie ik Abby onder de strijkplank op de vloer liggen. Ze komt meteen naar me toe en begint rondom me heen te draaien en te spinnen. Ik kriebel haar op haar staartje en ze laat zich op haar zij vallen. Ik hoop zo erg dat ze weer iets beter gaat worden en zich fijn gaat voelen. Of dat ze zich in ieder geval nu niet rot voelt. Als ik mijn haar uitkam bij het kastje en ik voor de spiegel sta zit ze voor me naar me omhoog te kijken zoals ze altijd doet. Ze is zo ontzettend lief. Als ik naar beneden ga loopt ze met me mee. Als ik even later tonijn maak voor morgen op brood houd ik wat voor Abby apart. Peter loopt ermee naar binnen en ook daar eet ze gretig wat van op. Niet heel veel maar er is weer iets binnen. Nu ik dit aan het typen ben ligt ze naast me op de krabpaal. Ze ziet er nu met haar oogjes zonder die smerige oogzalf al veel beter uit. Nu haar gedrag nog. We hebben vandaag ook wat foto’s van haar buikje gemaakt. Een paar foto’s zijn van bovenaf genomen en een paar van de zijkant. We hebben ook weer een houten krukje naast haar hangmandje gezet zodat ze eerst op het krukje kan springen en daarna in haar mandje kan stappen. Door haar buikje gaat het springen niet zo gemakkelijk en vanmiddag haalde ze het een keer niet.