In een emmertje..!

Vandaag buitengespeeld met Hercules. Beetje rennen, beetje
stoeien. Het begon te regenen dus ging ik onder het overkapte deel gezellig in een emmertje zitten. Ineens zie ik binnen mijn baasjes vrolijk lachen. Ik kijk nog om me heen, of er iets te zien was achter me, of ik iets gemist had....maar nee! Ze zitten mij gewoon uit te lachen. Nou, ik denk dat ik dan maar in mijn emmertje blijf wonen. Ik ben gewoon een beetje boos. Dan gaat het baasje ook nog foto's maken van achter het raam. Ik in mezelf gniffelen, want dat lukt natuurlijk nooit zo door het glas heen. Dus wel. Nou, ik sta erop hoor! Ik moet wel toegeven dat ik inderdaad een beetje onnozel kijk, een beetje uilig, ahum!
Chivas

Niet meer te redden.....!

Ze is te laat....ze is te laat ...mijn
vrouwtje is te laat. Ik heb weer een muis gevangen en het vrouwtje is niet op tijd geweest om hem af te pakken. Ik ben zo blij want ik wil graag gewoon rustig spelen met mijn vangst. Op dezelfde plek, buiten, zat weer een muis. Bij de bamboeschutting hoorde ik hem ritselen en had hem echt zo te pakken. Dat hij zoveel herrie moest maken en zich daardoor ging verraden, dat snap ik niet. Misschien wist hij niet eens dat ik buiten was. Ik zat ook wel heel stil, ik zat gewoon een beetje voor me uit te staren, de tuin in. Het was natuurlijk niet mijn bedoeling om hem stuk te maken. Het ging per ongeluk. Ik wilde er mee spelen, een beetje in de lucht gooien en dan weer opvangen. Opeens zag ik het vrouwtje al aan komen rennen. Ze kwam naar buiten en keek naar mijn muis. Ze mopperde, dat hoorde ik wel. Dat het al te laat was, of zoiets. Ik ben maar lekker verder gaan spelen. mrrauw Hercules

Krabbel van Broer aan Chivas

Hoi Broertje van me, wat zijn dat nu voor een verhalen,
kauwstaafjes voor KATTEN, wat een ellende, wat zal je geschrokken zijn. Is jouw vrouwtje nog naar de winkel gaan 'stampen' , zo niet, dan roep ik mijn mama wel, want die kan ook heel goed stampen, ze heeft ook net nieuwe stoere laarzen gekocht, nu als ze die aantrekt dan lijkt ze wel van de politie en dan wordt die meneer vast en zeker bang. Ja, stoer he, heb je het nog gehoord van Hercules, we moesten wel klimmen en klauteren, maar het is me toch gelukt. Was eigenlijk al bekaf, want Arie had de vaart erin gezet en het is een eind lopen (had ook nog die zware bepakking van een rugzak), nee, dan Kees, had mooi de auto van zijn baas meegenomen. Nee joh, Wolfie was heel lief, de rest ook, geen gezeur over mijn rugby oren, werd volledig geaccepteerd. Tsja, die alpino, ik baal ook als een stekker, had het idd wel leuk gevonden, wij zo in Frankrijk , maar ik denk dat ze toch wel zien dat we broertjes zijn, ben nog geen kat tegen gekomen, die zo op mij lijkt als jij. Vraagje, heb je plannen om mee naar Frankrijk te gaan? zal best leuk zijn, beetje achter de vrouwtjes aan, relaxen, frans slakje verorberen! O ja, moet je nog ergens voor waarschuwen, zag dat jouw baasjes ook bamboe in de tuin hebben staan, mooi hoor, daar niet van, maar niet van gaan snoepen, Mausje heeft daar eens heel veel last van gehad, had een bamboespriet gegeten en die is via zijn keel naar zijn neus gekropen, was niet zo leuk, hij moest toen naar 'De Dierendokter' en onder narcose is deze eruit gehaald, dus pas jij, Roosje en Hercules een beetje op.Ja, dat broddelwerk (breiwerk kan ik het niet noemen) dat moet dat beest worden, ze is nu aan de tweede poot bezig, armen en kop moeten nog. Wie weet gaat ze daarna ook weer met veel overmoed aan de alpino's beginnen, weet het niet hoor! Heb het balkon al geinspecteerd, alles in orde, ga nu maar even 'vervelen' beetje met mijn pootjes door mijn speeltjes roeren....Hierbij nog een foto uit de Provence, wie weet mag je wel een keertje mee? Dag Broertje van me, oppassen he!

Krabbel van Broer aan Roosje

Goedemorgen Rozelaroosje, weer even tijd (althans ik heb wel
tijd, maar het vrouwtje zet de PC niet voor me aan) om je weer even te bezoeken, moet je ook zeggen, dat ik doodop was van afgelopen zaterdag. Ja, je hebt het vast van je 'lover' gehoord, dat ik toch wel lekker mee kon komen. Samen met Arie Poes , toch ook niet meer een van de jongsten hebben we de barrieres kunnen overwinnen.... Vond het wel fijn, dat je me kuspootjes toewierp, toen 'the clan' vertrok. Heb nog snel even gekeken, of Herc het niet zag, anders had ik het natuurlijk wel kunnen schudden en had 'ie' me nooit meegenomen. Zit met mijn rechteroog, zo eens even naar de auto te kijken en vraag me af of het vrouwtje al tot een beslissing is gekomen, vind hem wel wat hebben, al ga ik persoonlijk toch liever altijd voor zwart (komt mijn vacht zo goed tot uiting). Baasjes hebben me zondag weer te lang alleen gelaten, heb de ultieme 'ergernis' truc gewoon weer uitgevoerd, hihi . Was dan wel bekaf, maar 'produceren' gaat me nog steeds goed af. Geloof dat ze het nooit leren. Ze nemen me wel mee op vakanties, dus ik kan toch ook gewoon - net als Norton - mee op visite? Wat vindt jij er nu van! Vond het fijn om afgelopen zaterdag mee op pad te mogen, had stiekem nog wel gehoopt dat Gina op me zou vallen, maar die heeft Jaap en Arie al, misschien dat jij me - tot dat ik zelf verkering heb - mij af en toe eens wat in mijn flamboyante oortjes kan mrauwselen? Lief Roosje, moet nu weer even op inspectie, kijken of alles op het balkon na die regen en storm er nog goed bijstaat, ik vergeet je nooit,voor altijd je vriendje, Broertje
Hier een foto van mijn familie, je ziet het ik kom uit 'een goed nest' Ik zit links achterin.

Bijna gestikt in een kauwstaafje

Vandaag heeft het baasje iets nieuws meegebracht van de dierenwinkel. Hij heeft voor ons weer zalmbrokjes gehaald ( Die van Nutro Choice zijn overheerlijk, daar zijn we alledrie dol op ) en daarbij hadden ze iets nieuws....voor de kat was het in ieder geval nieuw. Kauwstaafjes dus. Voor hond en kat. Toen het uit het plastic werd gehaald rook ik het al....zalig! Roos en Hercules zag ik er even aan likken en ik dacht: opzij, opzij, laat mij maar even....!

Ik begon als een gek te kauwen maar dat viel nog niet mee om dat naar binnen te werken. Het was best wel taai maar wel echt héél lekker. Dus een twintig minuten later en pijn in mijn kaken had ik het staafje eindelijk op. Ik lustte er nog wel één maar die kreeg ik dus niet.

De volgende dag kreeg ik er weer een. Wat een feest, ik had er echt zin in. Ik weer kauwen en kauwen en kauwen maar toen zat ineens heel die staaf in mijn bekkie en verdorie..kuch.kuch..ik krijg dat ding niet...uch...terug. Hij blijft verdorie steken recht in mijn keel....kuch...argh.....HELLUP ik krijg hem niet eruit. Gelukkig was het vrouwtje een beetje bij haar positieven. Ze bedacht natuurlijk meteen dat ik dat ding nooit in twee minuutjes op kon hebben en ze greep me meteen bij mijn kop. Jah, niet te zacht hoor, hup gewoon in de houdgreep en ze wrikte zo mijn bek open en trok zo met haat vingers die kauwstaaf uit mijn bekkie. Gelukkig, lucht dat even op. Nou voor mij hoeft het niet meer hoor. Ik geloof ook niet dat ik ze nog krijg want ik zag dat ze in de afvalzak werden gegooid. Ik denk ook dat ze best nog naar de dierenwinkel terug zal gaan waar het baasje de staafjes gehaald heeft. Even haar hart luchten.

mrrauws ...kuch...van Chivas

Een "je-weet-wel-kater"

17 oktober, woensdag

Dit is me toch wel een zware dag geweest. Mijn baasje heeft me vanmorgen meegenomen naar de dierenarts. Ik ben nu een “je-weet-wel-kater”. Dat is op zich niet heel erg hoor, Hercules is er ook één en die is nog steeds best stoer en sterk èn ook heel aardig. Mijn hormonen begonnen al wel een beetje op te spelen want ik probeerde echt om Hercules te overwinnen. Ik begon er steeds meer lol in te krijgen want ik moest en zou de sterkste worden. Maar goed, daar gaat het nu niet om. Vanmorgen heeft het baasje me weggebracht. Ik moest mee in het mandje. Ik snap niet dat ik niet los op de stoel mag maar goed, ze zullen dit wel makkelijker vinden, denk ik.
Om half 9 werd ik opgewacht door Becky, die heb ik daar al eens eerder gezien, een heel aardig mens. Ze heeft een rustige, zware stem. Heerlijk. Nou, ik mocht later op de tafel en ik kreeg een prikje. Dat was echt niet leuk maar ik heb geen kik gegeven. Ik ben uiteraard heel stoer. Daarna ben ik een stukje kwijt. Ik weet het gewoon niet meer.
Ik werd ineens wakker…raar hoor als je niet eens weet dat je in slaap bent gevallen. Ik voelde me suf en dacht “jee-ohjee, ik val haast van mijn kattengraatje !! “ . “Poeh”, en van achter zit het ook niet helemaal lekker en ik heb zulke loodzware pootjes, het lijkt wel of ik ze bijna niet op kan tillen. Naast me zat een dame te huilen. Heel vervelend maar ik kon mijn hoofd niet even optillen om te kijken waarom ze nou huilde. Mijn kattenbrein wilde ook niet zo meewerken, ik kreeg het niet op een rijtje. Ik soesde nog even weg en toen ik weer wakker werd zag ik ineens Becky weer, nu met ons mandje. Ik hoorde haar praten tegen….hé dat was fijn, het vrouwtje was er al om me op te halen. Jippie, weer mee naar huis. Ik voelde me echt gelukkig. Ik liet me natuurlijk gewillig door Becky in ons mandje stoppen en kroop helemaal tegen het gaas aan zodat ik goed kon kijken. Ik hoorde Becky tegen het vrouwtje praten en ook hoorde ik ze zeggen dat ik erg lief was geweest ( nogal logisch!) en dat ik vanavond niets mocht eten omdat ik dan misschien wel misselijk werd. Nou dat zullen we dan wel zien.
Wel jammer dat het vrouwtje niet zo goed kan rijden. Ik schudde en hobbelde en schoof van voor naar achter in het mandje. Da’s was wel heel vervelend want ik wilde zo graag slapen, mijn ogen dicht doen. Mijn vrouwtje moest onder het rijden het mandje vasthouden dus ging ik tegen haar hand aan hangen. Ze kriebelde me zachtjes en zei dat we zo thuis waren.
Ze moest ook haar best doen om het mandje recht te houden. Ze had het reismandje weer niet zo slim in de auto gezet. Ik heb het baasje wel eens tegen haar horen zeggen dat ze de gordel om het mandje moest doen. Nou, dat doet ze echt nooit, ik denk dat ze gewoon niet weet hoe het moet.
Toen ineens moest ik ook nog eens heel nodig plassen en ik dacht al “dat ga ik echt niet ophouden”. Na weer een hobbel had je het al, ik kon het niet meer tegenhouden en plaste gewoon in het mandje. Ik hoorde het baasje al snuffen. Die had het al geroken. “Ja hoor vrouwtje, klopt, ik heb geplast!”
Gelukkig zei ze dat ze er niets om gaf, ik kon er immers ook niks aan doen. Nou dat heeft ze dan goed gezien.
Toen we eindelijk thuis waren mocht ik er meteen uit. Dat ging niet zo soepel hoor, ik waggelde meer het mandje uit. Een beetje hangend tegen de zijkant. Dan zou het niet zo opvallen dat ik zo suffig liep. Ha, daar had je Hercules. Ja snuffel maar eens goed, ik ben er weer. “Hoezo, ik ruik anders??” Oh nee, Roos is weer boos, ik hoor haar brommen tegen Hercules. Wat is er nou weer aan de hand? Vrouwen!!! Ja, ik heb in mijn mandje geplast maar that’s it, meer niet. Ik ga eerst maar wat eten. Ik wil nu brokjes. Het was natuurlijk weer niet veel wat ik kreeg maar wèl mijn favoriete smaak van brokjes, zalm. Kijk, het vrouwtje van mij die weet wat ik lekker vind. Daarna ben ik echt weer gaan slapen . Mijn favoriete slaapkussen lag in de kamer tegen de verwarming. Ik was zo vertrokken hoor, ik hield mijn oogjes echt niet meer open. Dat oppoetsen van mijn achterkantje komt later wel. Want ik ben nu een je-weet-wel-kater net als Hercules, mijn vriendje Arie en Broertje. Ik krijg er gewoon rode katerwangetjes van!!!!

Chivas

Vriendjes met Hercules en Roosje

Hercules vond me meteen leuk. Ik hem ook. Hij is een leuke speelkameraad. Ik heb al menig keer met hem gestoeid. Ik kan hem al aardig de baas nu. Ik vind Hercules zo aardig en hij is mijn grote voorbeeld. Ik ben graag bij hem in de buurt. Soms geeft hij me op mijn kop maar dan maakt hij het meestal wel goed met een heerlijke wasbeurt. Ik moet ook gewoon lief voor hem zijn. Ik weet wel dat ik heel druk ben.

De vriendschap met Roos ging in het begin niet makkelijk. Ze heeft vaak naar me gegromd en geblazen als ik te dichtbij kwam. Maar ik snap het wel, ze was natuurlijk bang dat ik haar pootje zeer zou doen met mijn drukke gedoe. Nu vindt ze me wel heel lief en ze daagt me soms zelfs voorzichtig uit. Ja, ze geeft nog steeds aan met een grom als ze me te lomp vind. Al met al heb ik het goed naar mijn zin.
Mijn baasjes zijn ook blij met me. Ik moest er wel aan wennen geaaid te worden. Ik wist daar gewoon niet goed raad mee. Ik ben nergens bang voor hoor, daar ligt het niet aan. Mensen om me heen, maakt me niets uit! Als ze maar niet steeds aan me zitten. Nu moet ik wel zeggen dat ik het toch wel lekker vind als ze me onder mijn kinnetje kroelen of als ze me 's ochtends wakker maken met een aaitje over mijn bol. Mmm.
Mrauws van Chivas